لغات مغو ۳ تار بخ تکارستان ۴ - چوندرتاریغ نگارستا نکلمائی از لغات مغول ی که در آن دوز کادبکار میرفته موجود است نا گزبر بشرح آنها میپردازم : مفولان ز بان و خط ایفوری دا که ازسکان مردم شرفی تر کستانوخط مد کود را از اصلخط آرامی وبپلوی برون آمده بود واز زیر به ذیر و گاهی از راست بجپ نوشته میشده است بدستور چنگیزخان آموخته بودند اغروق: بهوبنه! ده ایام جنك , ]فا : پسران بزرکپادشاه زبرا در زبان مغوليپادشاه راغان پاقاآن می کنتهاند وملکه راغانم وپسران غان یاب ادران اورا آقا وآتازاد گان بابرادرژاد گان دااینیمینامیدهاند + ] لنوت :دژ آل ثمغا : نمفای سرخ . راگ: تمنا , ارتاق ؛ ناجر دادتاقی پعلی نجادث » تجاری که زرازغان گر ند و برای اداز کشورهای دور خواسته آرند. اردو ؛ لشکر و محل آقامت لشکر ودر اواغر بایتخت دا نیز اددو می گفته اند . اروغ :غانواده: دودمان -بامردمیکهازاصلیو نسبی باشنه و قیلهایمنتبی شوند الوس : بروژن خروس .قببله وثبرههایتبیلهآ لو : پروانهو پیام.او لاغالاع. الاق ؛ببکی که مأموردو لتاززعیت بهپیکار گرد و بر نشیند.ابر اخته؛ ظاهر آدو ست وباری کنندهاست ابتاق؛ سچن ومام وایفاقینمامي. ایفا غ» بفین نیزدیده شده است ایل: رعیت وفرمابر داد نلیجان؛ بادشاه و بزركستعمرات ایلچی: بيكك» سفیر ابمای:خراس دستگان ؛ ایضی: بفتح اال سر سر ان بابرادرزاد کان خان. باشتاق : شحنه ومآمود مخصرس دباشقافی بعی نگاهداری آمدهاست.بالش : کیسه و بدرة ژر باسیم پایزه : لوحی اژچوببافلز زروسیم که ردی آننقش خاسي ها نندسر شیروجز آن بوده أست وبرسم افتخار بکسی داده م شده است دازهبه بایزهها بايز سر شیر سنگین تر بوده و تقریا حکمیدالآمروز داداشته. بغناغ :بروزن چهان,گلوبندی بودهمخصوصمنولان ترغو: بفم اول وسکوندوم : (۳۹۳ بیشکش. تفا ز ؛ بفتج اولعلو فه وخو از باز. تخشمیشی:؛ فتماول کر نش وتمظیموسرفرود. تمفا!بفتع اول مپری بوده گرد که گاهي با آب زد میزدهاند و نام آن او لئونتفا بو دهو کاهی ناد تلاسر خو آنال تمفاستودرحکم تمبر آمر وز بودهاست . توق وتموق : پفام اولراه آوردوهدیه و یشکش,ومان؛ دههزار
— صفحة ١٠ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.