۳۴ تفسیر انوارالقرآن ِ ۳ قل ٍن 1۳ ضالت ام آضل عَل تقسیوان آهتد: نتدیره یت فبما یو (بگو )ای محمّد یه به آنان (اگر گمراه شدم »از راه حق و هدایت لجز این نیست که به زیان خود گمراه میشوم ) یعنی : گناه گمراهیام بر دوش خودم میباشد (و ار هدایت سدم این بهسبب آن است که پروردگارم بهسويم وحی شنوای نزدیک است ) به من و به شما و هدایت و گمراهی من و شما را میداند پس اگر بر او بهتانی بسته باشم » یقیناً مرا مجازات میکند . و این سخنی فیصله کن با ری ی و اف توش از اد ین جر ولوتری"!ذ فزعوا فلا فوت و آخذوا من مکان قریب () (و اگر میدیدی )ای محتد ی ! (هنگامی را که مضطرب سوند کافران در هنگام مرگ با رستاخیز . قتاده میگوید : « این اضطراب عبارت از : هول و هراس آنان در هنگامی است که از قبرهایشان بیرون می آیند » . اقا ابنکثیر میگوید : ر صحیح این است که مراد از آن » اضطراب روز قیامت است ». یعنی اگر آنان را در آن حال مضطرب و هراسان ببینی ؛ قطعاً کاری هولناک و شگفت آسا را دیدهای (آنجا هیچ گریزی در کار نیست ) کسی از آنان از نزد ما نمیتواند بگریزد و نجات یافتنی نیست «و از جایی نزدیک فروگرفته شدند ) یعنی : از روی زمین » يا از قبرهایشان » یا از صحنهةٌ حساب روز قیامت گرفتار آمدهاند پس بههرحال » آنان از خداوند 2۶ دور نیستند و نمیتوانند از نزد او بگریزند و به آسانی فروگرفته میشوند .
— পৃষ্ঠা ৪৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।