۳ تفسیر انوارالقرآن اقفاه انتت ور هرخیههای اکار کردق مان کرد وم انب دام ور گروه » ندامت و پشیمانی خود را آشکار میکنند (و غلها را در گردنهای کسانی که کافر شدهاند میاندازيم » بعنی : طوفهای آهنین را در دوزخ در گردنهایشان میاندازیم . (آیا جز دربرابر آنجه کردهاند » از شرکث به خحدای لاشریک (جزا داده میشوند ؟ هرگز ! بلکه مطابق آنچه میکردند » سزا داده میشوند . سپس خداوند متعال در مقام دلجویی از پیامبرش 36 و سفارش وی به تأشی و اقتدا به پیامبران ما قبلش لب میفرماید : و ما در هیچ سهری )از شهرها (بیمدهندهای را نفرستاديم »که آنان را هشدار داده و از عذاب ما برحدر دارد (مگر اين که مترفان آن ) یعنی : توانگران» سرکشان نازپروردگان گردنکش و رهبران شرّ و فساد (گفتند » به پیامبرانشان ِا (قطعاً ما به آنچه شما بدان فرستاده شدهاید کافریم ) یعنی : ما در آنچه از توحید و ایمان که برای ابلاغ آن فرستاده شدهاید » تکذ ی بکنندة شماییم . ابن آبیحاتم و ابنمنذر در بیان سببنزول أْية کریمه از ابیززین طِلْه روایت کردهاند که گفت : « دو مرد تاجر باهم شریکمال بودند پس یکی از آنها به شام رفت و دیگری در مکه باقی ماند و چون رسول خدا ی مبعوث شدند تاجری که در شام بود به رفیقش نوشت که : کار دعوت محتد 25 چگونه است ؟ رفیقش در پاسخش نوشت : کار محعد ی اینگونه است که کسی از قريش -جز مردم فروپایه و مسکین -از وی پیروی نکردهاست . آن مرد که اهل سواد بود و کتاب میخواند - تجارتش را فرو گذاشت و نزد رفیقش به مکه آمد و به او گفت : مرا
— পৃষ্ঠা ৩১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।