جزء ( ۲۲ ) سباء ( ۳۳) ۳۷ آفرینندةٌ روزیدهنده را بهیگانگی خوانده و مخصوصاً او را پرستش میکنند , یا کسانی که پرستشگر جماداتی هستند که بر آفرینش و روزیدهی قادر نبوده و سود و زیانی نمیتوانند پرسانند؛ بر حق یا بر گمراهی قراردارند و این که هر دو گروه بر حق باشند ؛ ممکن نیست . روشن است که فقط گروهی بر حق و راه هدایت قراردارند که پروردگار آفرینندةٌ روزیدهنده و سود و زیانرسان را پرستش کرده و بر توحید وی برهان اقامه کردهاند پس گروهی که معبودان بیاختیاری را میپرستند که نه بر آفرینندگی قادرند ؛ نه بر روزیرساندن و سود و زیان بخشیدن و نه هم بر شرکث خویش برهانی دارند ؛ بیگمان در گمراهی آشکاری قرار دارند . ملاحظه میکنيم که اين شیوةٌ استدلال قرآنی چنان با لطف و ادب همراه است که دشمن را وامیدارد تا در حال خویش و حال دیگران بنگرد و تأمّل کند . اعراب این شیوه را برای دادن آزادی اندیشه به مخاطب به کار گرفته و او را وامیدارند تا در موضوع مورد نظر تأمل کرده و از روی قناعت درونی اعلام نماید که خحود خطا کار بوده و طرف وی برحق میباشد . ۹ ّ ۶ ِ ۳ لاستلون عم آجرمتا ولا ئستل عَما تحملون (بگو)ای محتد َو به آنان (شما از جرم ما بازخواست نمیشوید یعنی : اگر عبادت و طاعت ما برای خدا 2 جرم باشد » بدانید که از شما دربارهة جرم ما سوال نخواهد شد «و ما نیز از آنچه شما میکنید > از کفر و عدم اجابت به دعوت حق (بازخواست نمیسویم » یعنی : هیچ زیانی به ما نمیرسد . معنای این سخن اظهار برائت از آنان است . یعنی : نه شما از مایید و نه ما از شما بلکه راه و روش و جک ز ۱ 0
— পৃষ্ঠা ২৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।