شش شرح احطلاحات تعصوق اوستاست که بمعنی خوب وخوش وزیباست.» برشی دیگر این کلمه را مأخوذ از لفظ «صوفه» دانستهاند کهناممیکی از قبایل اعراب جاهلی بود که در آن دوران از ختّام ممتاز کعبه مصوب ميشدند و زآثران کمبه آنان را گرامی میداشتند ودر مواقع حج برسایر قبایل تقدم داشتند و قبایل دیگر که در آن زمان برای زبارت بتهای خود یکعبه میآمدند این طایفه پیش از دیگران بحج میپرداخت وازاین تحاظ در همان دوران برهد وورع شهرنی بسزا داشتند!. اما این انتسابات از آن جهت است که بسیاری از مستشرقین چنانکه اشاره خواهد شده تصوف و نحوه تفکر صوفیان را مأخوذ از آراء فلاسفه یونان خاصه افلاطون و یا نحوء تفکر آریائی (هند واپرانی) مانند بودائیان وبرهمنان وزرتشتیان و سایر ادیان قدیمی اریائی و یا فلسفه نو افلاطونیان ونظایر آنان تصور کردهاند کهدرمحل خود بهآن انباره خواهدشد. ما خود صوفیان گویند از لحاظٌ لفث این کلمه ممکن است ازچهار لفظ گرفته شده باشد: از کلمه.«صوفانه» که نام گیاهیست نازك و کوناه. یا از لفظ «صوفةالقفا» که یمعئی موهائیست که در سبت موخر پشت زنیده ميشود. یا از «صوفه» که همان قبیله عرب جاهلی باشد که ذ کرش ی ویا از «صوف» بمعنی پشمینه متخد شده است وبیشتر صوفیان بعلت پشمینهپوشی این قوم و پشمینهبودن خرقه آنان که تنها سند صحت ودرستی مشایخ آنان بوده است اين کلمه (صوف) را اصل و ریشه کلمه سوفی میدانند". هجوبری که خود از زعمای بنام این فر قه است گوید:«مردمان اندر تحقیق این اسم بسیار سخن گفتهاند و کتسب ساخته: گروهی گفتهاند که صوفی را از آن جهت صوفی خوانند که جامه صوف دارد. و گروهی گفتهاندکه: بدان صوفی خوانند که اندر صف اول باشند. و اسب جهتاطلاع فیستر زگ قبائل العر پ بای ۲ ودایر عا لیعارف اسلامی ۴۳ ۵ فبل اب لیا لاولیا: ج ۱ ص ۱۷ یمد
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।