Sharh e Istilahaat e Tasawwuf: Jild e Awwal (Farsi)
/ ৩৯৭
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

نیست‌وشش رح اصطلاحجات تصوی ومجاهدت به‌يكايك آن سنن عمل نمایند. چنانکه ابوسعید ابوالخیر در شرح زندگانی خود گوید: «هرچه نوشته بودند یا دیده که مصطلفی سلی‌الله علیه و اله و سلم آن کرده است یا فرموده بجای آوردیم, تا آنجا که نوشته بود در حرب احد مصطفی را صلی‌الله علیه و سلم برپای‌جراحتی رسیده بود» وی برسر انگشتان پای بایستاد واوراد « "زارد که قدم برزمین نتوانست نهاد. ما بحکم متابمت برسرانگشتان پای بايستاديم و چهارصد ر کعت نماز بگذاردیم. و حرکات ظاهر و باطن را برحکم سنت راست کردم چنانکه عادت و طبنت گشت. (اسرارالتوحید ص ۲۵) لذا معتقدین باين مکتب میکوشیدند که در رفتار و اقوال خود از سنت رسول صلی‌الله علیه و سام و امه اطهار علیهم‌السلام و صحابه اولیه و تابعین آنان تقلید کنند»نه از اداب معاشرت افلاطون واتتّپپر متزل ارسطو و نحوه رهبانیت راهبان سیحی و اباء کلیسا و امثال و اقران آنان. «رسول خدا هميشه خودرا در تردیفت فقرا فر ارمیداد و درخور ال ولباس و متزل مثل آنها زگ کیتکوییسبلمکمترین غذا میساخت, و همواره خورا کش از حدود نان و خرما و سر که و امثال‌آن تجاوزنی نمود. لباسش از پشم و بسپار ساده بود و گاهی گلیمی یا پارچه‌ای پشمین وجز آن برخود می‌پیچید. نعلین دوتو وباهم دوخته می‌پوشید. و لباس آن حضرت در غالب اوقات از ثوب سطبر بود از قبیل کلیم‌های صوف سطبر کهنه پا گلیمی مرقع. در کار مسکن اهتمام نمی‌فرمود و بعمارت آن التفات نمی‌نمود» و از دنیاً پیرون رفت و خشت برخشت ننهاد. حجرم هایی که در آن زندگی میکرد از خشت خام بود و هیچ زینتی نداشت. بافقر! و مساکین در غایت تواضع بود و با اغنیا و ارباب دولت در نهایت ترفع. آن حضرت از تفقه و ملبس و مسکن بقدر ضرورت اکتفا میکرد وبماسوی رغیت نمی‌نمود» ومیگفت: مافوق آزار وسایه دیوار و کوزه‌ای آب و پاره‌ای نان زیادت از حاجت است که بنده بدان در روز قيامت محاسپ خواهد بود. ملو 4 اقالیم باو هدیه‌ها فرستادند, برای خود هیچ از ] نها بسند نگرد و درهمی ازان نگاه نداشت ویین فقرا قسم فرمود. »

— পৃষ্ঠা ২৯ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।