تفکر برهمنان هند و بودائیان و فلسفه آباء مسیحی و مکتبهای یونانی و و اسکندر بهوغیر مرابخوبی میتوان مشاهده کرد. و در همین زمان است که اشخاصی چون حسینبن منصور حلاج (مقتول بسال ۳۵۹) وابوسعید ابوالخیر (متوفیبسال ۴۲۵) واستاد ابوالقاسم قشیری (متوفضی بسال ۵ ودهها خرقهپوش دیگر پیدا شدند که هريك ازپیشوایان بزر گهاین سك شمار میروند و آراء و عقایدشان دراین فرقه اثری بسا گذاشته است. اما باز بایدباین نکته اشاره کرد که بین نحوه تفکر این مشایخعظام باصوفیان اولیه که حقاً باید آنان را قدیسین وزاهدان صدر اسلام دانست تفاوت سیار است و بطوریکه بعداً اشاره خواهد شد خود مشایج هرن چهارم بهبعد نیز براین نکته معترفند و در دگر گونی وتغیبر شکل یافتن تصوف مطالب سیار اظهار کردهآند که در محل خود بدان اشاره خراهد شسیفن. بنابراین اساس وریشه واقعی تصوفاسلامی را که برزهد و ورعخاص بنیان گذاشته شده است» بابد در کتاب مبین وسنت رسولا کرم صلياللهعلیهو آله وسلم وائمه معصومین و حخابه و تأبعین اولیه جستجو کرد. درقر آن مجید اساس و پایه زندگانی مسلمانان بر تقوی و پرهیز گاری متکی و تنها پرهیز کارانند که در منزلت قرب واقع شده وخدای تعالی آنان را گرامی میدارد و میفر ماید: «ان اکرمکم عندالله اتقيکم» (سوره الحجرات | به ۳) و در احادیث نیز تنها مزیت آدمیان تقوی است وبس چنانکه فرماید «لاْقْ بق سیدالقریشی ورْنجی الکشی الا بالتفوی» بنابراین رجحان ۱ و برتری مسلمان فقط و فقط منوط بهتفوی و پرهیز گاریست نه در انساب وعشیره وسرمایه ومال ومنال و زیبائی وسایر موازین. با توجه بهزندگانی صوفیان اولیه چون رابعه وعبدالله مبارك وابوهاشم کوفی ودهها صوفی دریگر بطور وضوح باین نکته برمیخوربم که آنان درواقع وحقیقت امر زاهدان وقدیسین مشهور زمان خود بودهاند که همه عمر خویشرا صرف رسیدن باین نقوی وپرهی زگاری کردهاند وبرای رسیدن باین مقصود متحمل ریاضات فراوانی شدهاند که در شرح احوالشان باید دید.
— পৃষ্ঠা ২৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।