ز گوش هوش برون آر پنبة غفلت کهتابسمم رسد غلغل آن دیار ترا زذ ۰ ۱ هرذ ۶ طایران روضَء قدس ۱ صفیرارجعی از شوق بی شمار ترا ولی چه سود که کرده هوس شکار ترا مپوش روز نسیسم فیوض صبح گهمی که گل کند بدم روح بخش خار ترا ز یز قدس حریف ازل کناره مگیر که گیرد آخر آن ماه در کنار ترا هميشه جان بللب [ 2 ب آورده منتظر میبام ۱ ر میباش نف لطتف دی تب کمستل رقم او- نتظار ترا اوانمصیارح الط لت 20
— পৃষ্ঠা ২৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।