بسم الله الرحمر الرحیم باب الالث سك ز لته ای کثرت رستگاری ده روانم را به حال وقال گردان متحد قلب ولسانم را خیالم را چنان مهمیز غیرت زن که از هرسو نماید جلووة وحدت وجود این دید گانم را همی خواهم که از یادت نباشم يك تفس غافل بذکرو فکرخود پرداز پنهان وعیتانم را بالقای سحبت خود دل افسرده را کن گرم کلام وزند گانی بخش سنگ و استخوانم را رلوانمصارحالطرلقتت 16 ۳ - دما تس
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।