سك ژد طلسهای کشرت ر ستگاری ده روانم را بحال و قال گردان متحد قلب ولسانم را خیالم را چنان مهمیز غیرت زن که از هرسو نماید جلوهة وحدت وجود این دید گانم را همی خواهم که از یادت نباشم يك نفس غافل بذ کرو ف کر خود پبرداز پنهان و عیانم را بالقفای سحبت خود دل افسرده را کن گرم کلام وزند گانی بخضش سنگ و استخوانم را رلوانمصار الط ریت 16 یماح وی 5020۳060 0۷ ۴
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।