درسنامه قواعد فقه ۲ — محتوای درسی جلسه پنجم
/ ১৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

و مسنندات قاعده : قاعده مذ کور دارای ادله فراوانی از کتاب » سنت. و اثر می باشد که بیانگر وجوب رعایت مصلحت از سوی راعی نسبت به رعیت می باشد از جمله : اول - کتاب : [ - «ولاً تقربُوا مال الیَتیم الا بلّتی هی أخستن ختی بَبْلْمْ أُشْدّه» [انعام:۱۵۲] «و به مال یتیم نزدیک نشوید مگر به شیوه ایی که آن بهتر است تا آنکه به کمال رشدش برسد.» ب - «وآن تَقومّواً للیْتامی بالقسنط.» آنساء:۱۲۷] «و آنکه با یتیمان به داد رفتار کنید.» وحه استدلال : خداوند متعال » دخل و تصرف در مال یتیم را در این آیات » منوط به رعایت مصلحت از قبیل رعایت عدالت و سرمایه گذاری با مال ینیم با هدف ترقی دارایی او دانسته است. ج - «ان الله بَأمَرکم آن تَوْدُواالْمانات الی آخلقا واذا حکمتم بَیْن الناس آن تحْکمَواً بالعال ان ال نعم یعظکم به ان ال کان سَمیعاً تصیرا.» انساء:۵۸] «وخداوند به شما فرمان می دهد که امانت ها را به اهلش بسپارید وچون درمیان مردم حکم کنید به حکم عدل او انصاف] حکم کنید نیکو چیزی است که خداوند شما را به آن اندرز می دهد و خداوند شنوای بیناست.» وحه استدلال : یه مذ کور عام است در تمام مردم وهمه شوّون آنان مرتبط با امانت؛ از قبیل تقسیم اموال » ارجاع » ودادن حقوق مردم و رعایت عدالت در امور مختلف.

— পৃষ্ঠা ৮ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।