جزء ( ۱۳) هود ( ۱ ۱) ۷ دهندهام ) که فرمانبرداران را به بپهشت و خشنودی او مذده میدهم . یی ۳ .۳ 2 ی ۳ ۴ ۴ وآن استغفروا ربکرمم توبوا اه یمتعکم معا حَسّنا ال , نی ۲ اجل تس ریت ذی 29 ۳ فضله: و ان تولوا فاق آخاف (و » نیز خداوند ع در قرآن شما را فرمان داده است به «اینکه : از یروردگار تان آمرزش بخواهید» سپس به درگاه او توبه کنید » آمرزش خواستن را بر توبه مقدّم گردانید زیرا هدف مورد نظر و مطلوب از توبه ؛ مخفرت و آمرزش است و توبه سبب دستیافتن به آن میباشد . به قولی معنی این است : آمرزش بخواهید از گناهان صغیره و توبه کنید بهسوی خداوند تج از گناهان کبیره («تا شما را بهرهمند سازد ) در دنیا «به بهرة نیک ) مانند بخشیدن گشایش در روزی و بخشیدن رفاه و فراوانی در معيشت «تا میعادی معلوم »که نزد خداوند #۶ مقدّر است و آن هنگام مرگتان میباشد «و تا به هر صاحب فضلی در عقیده و عمل «فضل اورا » یعنی پاداش فضل او را «بدهد ) در دنیا یا در آخرت »یا در هر دو . به قولی؛ معنی این است : خداوند ۶ برای هر کسی که حسناتش بسیار باشد , از فضلی که بدان بر بندگانش تفضل میکند : میبخشد پس فضل اهل فضل از جانب حق تعالی است . اب مسعودتله در تفسیر (و یت کل ذٍی فضل فَلَه) میگوید : و هر کس مرتکب گناهی شود » بر دفتر اعمالش یک گناه نوشته میشود و هرکس یک عمل ثواب انجام دهد » پر دفتر اعمالش ده واب نوشته میشود . پس اک در برابر گناهی که مرتکب شده است ؛ در دنیا عذاب شود همة آن ده ثواب برایش باقی میماند و اگر با آن در دنیا عذاب نشود؛ از ده ثواب او فقط یکی گرفته میشود و نه واب
— পৃষ্ঠা ৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।