والي دوانش امتنداد زمان را بجای يك رشنه درسوزن کشیده - و معمار قدر هثتام بنای_ قصررنیع حشمنش کونبای نظر نضاي عرص امکان و پینای ماحت مکان را انداز8 طرح یک ایوان دیده - زبس خراهابمهازیاطفش سمت عمارت یانقه -ر جبالوبواي از دیض آيادي کرمشآ[يادي پذیرنده - در ایام خیرانجامش جز چفد بیخانمانی -وبذیر ازچرخ و شاهییی بیآشياني - نشان تذوان داد - ازانجا که در معارک هببا بجرش توکل و -پرتسانیم از مدسلً تبغ و سنان بی هراس و بیم است تصرف جود هدش الفزام مپررا در بزم قرارداده تا ارباب خواهش رتمفا از خازن مکرعنش زربه -پر برند - و چون از غایت تقدس فات زحسی توفیق لب بشرب رحیق نمی آلاید اجتهاد قهر و سطوتش شبثه و جام خصوص رزم ساخنه تا غازیان خون آشام هنگمانققام با خون دمن خورند - خر کهانیکه به نخوت کاه جباري از سرگردون میربودند سر انقیاد بیآسنان عبودیتش نماده اند - و جبارانیهه ببازری تطاول اجه از خورشید میبردند دست بیعت بقبضةً تینش داد« - هرکه سر برخط نرمانش نگذاشت سریر سرسناننش گذاشت -و هر که تم عداوتش در دل کاشت جز خهران حاصلی برنداشت - در ایام عدالت فرجامش گر ظلمی رننه برگذشتگان و پیشینیانست- و در زمان نصفت عنوانش اگررمنمنی مانده بر محرومان این آمنان اقبال آئتیان - دشمفان را پی زحمت جنک ر پیکار از پا در انداختن تصرف (قبال بلفد اوست - و درمننان را بی تونط خواهش و اظبار کم دل زرا ساخانن اختراع هست ارجمفد ار - عروس. ماک را ب 2 در خطبه گاه وفا تا از گومر پی بباي مردی کبیی نه بخشید: در بر تکشیدو- و شاهد ملطنت را در انجسی دعوی سررری تا از آفیلث تیغ جبان کشا ررتما نداده بند نقاب نکشاده - لطفش را در پرورش دوستذان خاسیت باه بباری - قبرش را در خانه خرابی ۰ دقمنان تاثیر عبل کوهساری- گاه نوازش همه شتاب هنگمسیاسبت همه تاخیر - وقت تدبیر گوهر عقل دم*ججا جوهر دمشیر - گلشن بت مرمبز کرد طالع ارچمنش -نمال فقم دست نشای اقبال بلندش - طیفت پاکشن خمیر مای معادت و تونیق - جوهر ادراکش پیریة داش ر تعقیق - لطفش_ترباق سموم حوادث رزار- تبرش زهرقاتل دشهمی ثابکر- ای اررنک قدرش برد انسر خووشید- گوهرپایة بقل 13 ناج جمفید - مجه درونان از برق مفانش در خطر- شور طبنقا از آب نیفش پر عذر- گوهرشب چراغ عقل نگین خاتم سلیهانیش - جام جهان نمای ضیر ساغفر نبا - فضیاس زا مغ وسنازد کف هماشل درربار- تارک عزتش گوهر نثار- جبیی عبودینش برخاگ - پاي همنش برانلاک - با عبد راخشکود درپایداری سمت - تعدس ماییش را عقد (خوت_ با کرامات درست - در پرایر فروغ رایش روی ین مکندر چون پشت آثينة بینور- پا ومعت دعنگاه جاهش ساحت حشمت سلیمان تنگ تر از دیدة مور- تخل آمال دشمفانش در بی برک ریاری همطالع چوب دار گلشی امیه معاندانش را زغم جگر حسد. پرورگل همیه بهار- نب تیخ آنتاب از یکجوهر - کفگهر ریزش با دمت
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।