لو ۳ ) گرانداخته ور بر انراخته * بنومي که باید چنان ساخته فرمان روائي که نام شبنشاهیش از نقص خاتمة ثناهمی عزت و جللات پاکست و درجست ر جوی سر مثزل عرنانش اعتراف بعجز و نقصان غایت تکاپوی عقل درآب که الکچز عن درک الادراک ادراک آزه بی سمکریناتوای که جز نتقص فعره بی سرمایةٌ نداره اندازة کمالات ذاتي بر نداشته چون راه ثنای ایزد #چون پوبد و انسان حیران که نقش. برون پرد ایس بارگه است از راز درون پرده آگاه تلفته چسان حمد آنریهاردردن وبیرین. گوید. حاش لله دمت سپاس فررمایگان نشیب حدوث بمدد كرسي اندیشه رحواس بطاق بلند ایوان کیریای قدم نرسد و غبار ادراک خاک نشینان کوی عناصر بچنیش نسیم فکر و دانش بداسن هوای ارج ا مکن نه نفیند هرگاه عقل کل ونور اول که ممیط انوار فیض ابد دازل ات با وجود کمال تنزه وفدسي نژاهي و نبایت ربط و فرب احضرت مبداً المبادی در پیدای ذاپید| کنار شناخت کنه آفربدگار راه عجز و انکسار پویه و ا آحصی و ما عرنناک گوید عقل "تجوب ما معبومان کلبهٌ حدوث و امکان که بارجود جزئیت ونقصان پیوسته پایمال کشاکش وهم و خبالست بهت ]ری زکدام نسیت و [هناني کامیاب معرفت و شناساي جذاب کبربا تواند گشت و مامصوران چاردیوار طبایح را که بیان وادی قدس تجردیم بسرماية چه دریانت ودانش حرف نبایش آلبي بر زیان انديشه تواند گذشت میمات میماتکالای دست بالی ثذای خالق؛بچوننچند رچو هوس چرب زبانان تهبی کیسه راست نیاید و نقد «نایش معاملان چار «وی و تقس رآقیش درترم؟ هل من مزید. تسس و کمال بيداگي ر 9 وال کوتاه بی را درب مشید حیرت اعنراف بقصور عین دوراندیهی ر پیش بینی است وعقل ضیف کج زرآئبن را برندرگاد عزتا اظمار مسکنت ر ناتواني»>عض صلح داني ومهلعت گزيني» حتی را چنه: بافي معذل آرای بدنت آویز عجبز این بنه پای #عال له در جتاب (حدیت ر کبريائي که گوسر کمالات عقلی مانئت نقایص فروغ شایسنگی ندازد و زخارف خیالات باطل تبیدسنان را اْجا چهمایه قبول و رراشي و دز بازار عزت و جالی که نقد گجین نش و7 كاهياچيزي برنیرنر به پفيزي نیذیرن دام فلس مقالات بوروده حرف پرمنان را کدام رت پذیرائی * نظم م دل ژلجا وین پرژبال ازکجا ۰ سکه و تعظیم جال از کي رهم مبعبای بسي ره نوشت ۰ هم زدرش دست تبی بازگشت پزورش آموضتتای اژل ه مشکل ایلعرف نعردند حل کز ازنش علم چه دریاست این » تا(بدش ملك چه عراستاین تعالی شانه این چه رتبة علوشان الوهبت ریکتائی است که ازنرط مایق ظبوز و پیدائی ور دللن طلست کد؟ (مان را در مشاهدة انوار هستتیخویش جای چقمپوشي ونابياني نگذاشته ربا نیمه جبان پیاقی رتمود وجود وخوه تمافی از کمال احلجاب کاهذات پرده ازجمال عالم آرای خقیقت خود برنداشنه زهی دادارصنع پرداژ و قادز حکمت طراز که ازنیرنگ سازي خام تد نش صفعات حال کایفات بزژگيني مه بال ارس است ر اجمان انروزي پرتو حکمنش
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।