0 و اسم مبارك ایشان که چون ذات شریف شان معصوم است نیز مدل است بعصمت ذاتی و حافظت جبلی اما لقب ایشان مد الدین است وشیوءٌ ایشان ثبات و کین و مشهور به عروة الوثقی یعنی دست آو یز حکم چون فقیر بجز ایشان در وسائل دست آو یز ندارم مذا در این کتاب هر جا اسم ایشان را عروة الوثقی می آرم و از ادب او زبان خود را لائق تکرار اسم ایشان نمی دانم اما سعادت ز بان را نیز در ذ کر اسم ایشان می شمارم له در القائل قصلعه * آنکه نامش بز بان بردنم از بی ادبیست گرچه ذرات تنم جله بنامش گویاست ليك زانجا که زبان نیز سعادت طلب است گرباین نام شریفش نرسانم ز جفاست قطب حق هادی دین خواجه حمد معصوم آنکه پیشش بتواضم قد افلاك دوتاست ظاهرش جمله بانوار شریعت روشن باطنش جله باسرار حقیقت داناست قطم شد بر قد او خلعت قیومیت اری این خلعت فاخر بچنین قد زیباست قدسنا له تعای بسره و افاض علینا و عل العالین فیوضه و فتوحه. گر رشته عمر قلم بسیار بایستی دراز تا نوشتی شرح آن پیچیده کا کل اندکی حضرت مٌدد الف ثانی فرمودند که اقتباس محمد معصوم نسبتهای مارا وماً یمان فان بصاحب شرح وقایه می ماند که در حطبه کتاب خود آورده الفها جدّی الوقاية سبقا سبقا و کنت اجری ف میدان حفظها طلقا طلقا حتی اتفق امام تألیفها مع ام حفظی. حضرت وحدت قدس سره فرموده اند. مئنوی؛ جدد به توصیف او لب کشاد ز عرفان نوشتم ورق در ورق بفرمود کای طفل عرفان نژاد همه خواندی از من سبق در سبق
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।