مكتوبات معصوميه
/ ٤٣٣
📝 نص 📖 PDF

فق و رن ۱ ۳ و بود جون نبی طینت پاك او بجوشد زکو یش هزاران ول حضرت مجحدد الف ثانی رحمة الّه علیه فرمودند که قدوم میمنت لزوم حمد معصوم رحة ال علیه یعنی ولادت او مارا بس مبارك و همایون آمد که بعد از تولد او بجند ماه به ملازمت حضرت خواحه خود مشرف شدیم و دیدیم آنچه دیدیم. فرد: ۱ اقبال کشود در برو یم ۰ کافتاد ترا گذر بسو یم و نیز فرموده اند که از اقتضای علو استعداد وی بود که در ایام سه سالگی بجامعیت استعداد و حقیقت تجل ذات و حرف توحید لب کشود و می گفت من آسمانم من زمینم من فلانم و من فلان» یعنی از ارض و سما و سقف و جدران و وحوش و طیور و حجر و نباتات هرچه در نظر او می آمد می گفت آن منم آن منم. گر حون زلیخا از سپندان تا به عود نام جله جیز یوسف کرده بود آنچه اکابر سلف عمرها در سلوك و جذبات گذرآنیده حاصل نوده و کمال دانسته وی در اول فطرت بسیرمرادی قطع نوده متوجه فوق الفوق گشته خواهان مطلبی شده که دست ادراك اکثری از اهل الّه از دامان آن کوتاه. مر ۹۶ سای که نکوست از بهارش پیداست. می آرند که زبان زد ایشان در ایام طفولیت کلمه از سلو بود هر کرا میدیدند می فرمودند از سلوك یعنی الزام السلوك و اين کلمهٌ جامعه مشعر است بر کمال التزام سلول در حق خود و درحق غیر خود که مقام دعوت و ارشاد مناسبت کمال دارد و از شفقت عام که خاصه مقام دعوت است خبر میدهند بدلالت بهداية کل می ناید رذیك فضل له بونیه من یَشاء وال ذوالفضل الْعظیم * اجحمعة :4) وک " قیاس کن زگلستانِ من بهار مرا

— صفحة ٦ — هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.