مكتوبات معصوميه
/ ৪৩৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

بز ۱۳ آله وسلم دست زدن است واقتدا باثار صحابه کرام علیهم الرضوان کردن ست درین طریقه باندك عمل فتوح بسیاز است اما رعایت متابعت سنت کار بزرگ است و ه رکه ازین طریقه ما روی گرداند حطر عظیم دارد اگر مشرب صوفيةٌ علیه ترلث تعرض بودی چرا حضرت خواجه نقشبند که از رسای صوفیه اند و راس این طریقه علیه به پیر حود حضرت امبر کلال رحمة اله علیه که جای ادب بود و احق بودند بعدم تعرض در باب ذکر جهر که طریقه حضرت امیر رة الّه علیه بود امر معروف کردند و علمای بخارا را جمم نموده پیش ایشان بردند و ایشان از راه حسن نشاأة مسلمانی و کمال حقائیت گفته حضرت خواجه را قبول کردند و جهر را در ذکر گذاشتند جنانحه منقول است و طريقه سلف و صوفیه و مشائخ مستقیم نیز همین بود صوفیدٌ کرام که اين همه دفاتر در سلوك و ریاضت و موعظت نوشته اند و مهلکات و منحیات قرار داده امر معورف و نهی منکر ابست یا چیز دیگر و تعرض است یا تركث تعرض حضرت خواجه معین الدین جشتی رحةاله علیه زپ خود نققل می فرمایند که فرمود راه دوستی تاريك و باريك است می باید که خلق را نصیحت کنی وبترسانی شیخ حی الدین بن العربی قدس سره که پیشوای اهل و حدت وجود است چرا صوفیه وقت خود را که طریقهُ سماع و رقاصی داشتند مانع آمد ودلالت بترك آن مود و بعضی ازانها بِگفته شیخ باز آمدند و طريقه خودرا گذاشتند و بعضی باز نگشتند لیکن اعتراف بنقص وقصور خود کردند چنانچه شیخ در بعضی از رسائل خود نوشته است غوت صمدانی شیخ عبد القادر حیلانی قدس سره العزیز در بعضی رسائل خود باب بزرگه در امر معروف و نهی منکر آورده است و دقائق از بیان فرموده و احتیاطها در آن امر خطبر رعایت نوده همانجا می آرد فاذا ثبت انه لاجب علیه الانکار ای النهی عن النک, عند عدم القدرة فهل جوز انکاره اذا غلب علی ظنه الضوف عل نفسه فعندنا جوز ذلك وهو الافضل اذا کان من اهل العزمة و الصبر فهو کابهاد نی سبیل ال تعای مع الکفار وقد قال له تعی فی قصة لقمان علیه‌السلام .وم بالمفروف واه ن منک واضبز علی ما آضَابك رن لك ین عزم موه لقمان:۱۷) لاسیما اذا کان عند سلطان جاثر اولاظهار الامان عن ظهور کلمة الکفر لان الفقهاء اتفقوا عل لك و اما الخلاف بیننا و بينهم ف غیرهذین الوضعین انصاف باید داد اگر مشرب

— পৃষ্ঠা ৫৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।