- 6۲ »ام فوط مخت آوست عاله: ورعلی ال سل ة والسلام و متزن جیزان آ هذا افضل طاعات موالات اولیا و معادات اعدا آمد جه اين معنی ناشی از فرط حبت است حه در دوستی دوست داران دوست و دشمنی دشمنان او این کس بی اختیار است و درین باب حنون دارد رلن یوّمن احد کم حتی بقال انه مجنون) هر که چنین نبود از حبت بی نصیب است ع «تویبیتبری نیست مکن» را اين جا کار باید فرمود. نه در صحابهٌ کبار جنانجه بعضی گمان برده اند که موالات حضرت امیر کرم ال وجهه بی تبری از اکابر صحابه صورت ندارد وغلط فهمیده اند چه تبری از رو ز احباء چه حضرت حق سبحانه اصحاب کرام را (رََمَاء ری فرموده است ورحاء جع رحیم است که از صیغ مبالغه است پس باید که این بزرگواران بکمال مهر بانی با يك دیگر موصوف باشند و جون صفتِ مشبه دلالت بر استمرار دارد باید که این صفت کمال مهر بانی در میان این بزرگواران بر دوام و استمرار بود» بخض و کینه و حسد و عداوت که منالی رحم است بر سبیل دوام از ایشانان با همدیگر مفقود باشد در حدیث آمده است (ارحم امتی پامتی ابوبکر) کسی که ارحم بود ازو کینه و عداوت نسبت بامت چگونه متصور بود. بر سر اصل سخن رویم که مود آنست که مذ کور شد که موالاتِ اولیا و معاداتِ اعدا افضل طاعات ست جنانچه در اخبار آمده است (اث ال تعای قال لوسی علیه السلام هل عملت ی عملا قط قال امی صلیت لك و صمت وتصدقت وذ کرت فقال ال عز وجل اما الصلوة فلك برهان و الصوم جنة و الصدقة ظل والذ کر نور فای عمل عملت ل فقال موی ای دلنی عل العمل الذی هو لك قال با موسی هل والیت ف ولا او عادبت ی عدوا فعلم انه احب ف ال والبخض فی الل.) در کتابی که ملا تیمور آورده بود مندرج بود که شبی بر خاسته بود بعد از شکر وضو دست بر داشته بعجز تام دعا کرده درویزه نسبت خاص حضرت ایشان و فلان عزیز نمود آنی نگذشته بود که نسبتی ظاهرشد کذا. و کذا قریب يك و نیم گهری درطغیان بود بعد ازان کم کم فرو شد شکر خداوندی حل سلطانه بجا آرید که مجرد دعا کردن اثری از اجابت مفهوم شد و نسبتی خاص ظهور نمود لیکن عجب ست که با نسبت پير دستگیر نسبت عزیز دیگر هم آرزو کردید با
— পৃষ্ঠা ৫৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।