مكتوبات معصوميه
/ ৪৩৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳6 - حضرت مروج الشريعة یافته اند «بجتّات خوابید» نیز عریزی یافته «نقشبند ثأنی بود» ۱۰۷۹ ه. نیز عزیزی گفته «الْمَتَ ج جشرّبه بُوصَل الْحبیبٍ ای الْحبیّب» قدوة الواصلین امام لعارفین مجتبی رب الیل حضرت شیخ مین مد اسمعیل فرموده اند «خدیو ولایت بود» . و عدد سنن عمر مبارك در زاصل حساب بشمار تواریخ مبارك ایشان پوشیده نیست. غسل مبارك ایشان را آخوند (عبد الحق سحادل) که از فحول علمای زمان و استاد فرزندان ایشان بود و از مریدین قدمای و صاحب نسبت والای بود باذن حضرت مدوم زاد گان داده می آرند که چون عضمضه رسید عرض نود که مرا قدرت کشودن دهن مبارك نیست خود دهن مبارلك را برنگ احیا کشودند و قبول آب نودند بعینه بطریق احیا مضمضه فرمودند که حاضران متحیر ماندند ازین معنی خلصان را موجب ازدیاد عقیدت گردیده و غیرمردم را باعث اخحلاص شد کفن مبارك موحب مسنون سه جامه دادند که ازار و لفافه و قمیص باشد و عمامه ندادند چه مسنون نیست بلکه بدعت است و نزد حضرات جددی در هیچ بدعتی حسن نیست اگر چه اورا حسن نامند و مقدم بر نماز ایشان برادر اصفر ایشان حضرت شاه جیو بامر حضرات خدومزاد گان بودند و گویند که بنوعی اجتماع خلایق شده بود که از تعداد بیرون بود حتی که باغ فتحی که از سندل پوره که محل ایشان بود مسافت کثیر دارد همه ملو از خلایق بوده دروقت دفن مباركث آسمان بنوعی گریان شده که از شدت باران خیمه بر مدفن مبارك برپا نمودند تا دفن صورت بندد و مدفن ایشان همان باغیچه قرار گرفت که در حیات خود فرموده بودند که اینجا محل یکی از فقرای صاحب کمال خواهد شد جنانکه در ابتدای این تذکره مذ کور شد هر چند که گفتگوبسیار شد و مرضی حضرت ممدومزاده گان آن بود که در روضه حضرت محدد الف ثانی رضی الله تعای عنه بگذارند اما مخلصان عرض نودند که ایشان را که مثل حضرت محدد الف ثانی رحمة ال علیه اند باید که مسافت از ایشان گذاشته شود مصرعه. يك تخت دو شاه بر نشاید

— পৃষ্ঠা ৩৫ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।