۳۰ نظم: دری هرپیره زن می زد عزیزی یقن میدان که شیران شکاری که ای زن در دعاها؛ یادم آور در این ره خواستند از مور باری یکی ار بنات طاهرات ایشاد روایت نموده که روری در ححره خحلوت ایشان در این ایام آخر ایشان باریاب شدم این فردرا بشوق تام تکرار می نمودند. فد تو دستگیر شوای حضر پی خجسته که من پیاده می روم و همرهان سوارانند آورده اند که يك روز قبل از رحلت مبارلك ایشان عبد اللك که یکی از فقرای مبتدع بود اما تسخیرات داشت موجب آن قبولتی بهم رسانیده بود و از جهت حفظ مشیخت خود از خدمت ایشان دور می بود حلاف عادت حهت عیادت آمده بخدمت ایشان باریاب شد ایشان جوث بطرف او دیدند و اثر فرحت درو مشاهده کردند یعنی ایشان را بشدت مرض دید چون مریض القلب بود از آن فرحناك گردید ایشان آن معنی را درو مشاهده نموده از راه غیسرت که لوازم ولایت است فرمودند ازین قبولیت که از خواندن اسمای سیفی بهم رسانیده و آنرا کمال نشاتین تصور نوده و اهل روزگار را مسخرو منقاد ساخته از دریافت کمالات ولایت که ثمره اش حضور و مشاهده است بحز حصول مشیخت که عین مباعدتست مطلب کار نه فهمیده و استغنا از صحبت اکابر اولیا که آهل حضور اند پیدا وده عنقریب فرزندی سیف الدین اورا منهدم و ناچیز خواهد نمود فوقع کما اخبر در اند مدت رواج مشیخت جناب حضرت شیخ حمد سیف الدین چنان شد که از مشیخت او نام و نشانی نماند نعوذ بالله من غضبه و غضب اولیائه. ه این قوم چوتیغ آب دارند » جان ازتن بی ادب بر آرند فقر بعضی ار اولاد اورا دیدم که در بند آمده اند و اسیر مردم اند. ۳۳ هرآن کهتر که بامهترستیزد ه نان افتد که هرگز بر نخیزد می آرند که روز وصال مبارك خود بحضرت مدوم زادهٌ بزرگ قیوم زمان شیخ حمد صبفةاله رضی ال تعالی عنه که حاضر الخدمت بودهاند و خدمات ادویه و غیره مینمودند
— পৃষ্ঠা ৩১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।