مكتوبات معصوميه
/ ৪৩৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۲٩۹ کشیده آورده اند که در ایام عرس جناب حضرت مدد الف ثانی رضی ال تعال عنه که بجهت نیاز عرس ایشان طعام تیار میکردند وجناب حضرت عروة الوثقی در شدت مرض بودند حه غرّس جناب حضرت مدد الف ثانی بیست هشتم شهر صفر الظفر واقع است و وفات حضرت عروة الوثقی نهم شهر شریف ر بیع الاول ورود یافته در میانه زیاده از بازده روز مفاصله نبود و ایشان از کرت شدت مرص در وقت تقسیم طعام حاضر نمی توانستتتد شد امر نمودند که مردم مدعورا طعام بدهند جون طعام بر آوردند و ند مردم گذاشتند و مردم بخوردن طعام مشغول بودند حضرت عروة الوثقی رضی ال تعای عنه باوحود شدت مرض در حفه محفوف خود نشسته در حلس حاضر شدند اما از کثرت ضعف نتوانستند که از حفه مقدسه بیرون شوند و درآن محفه نشسته ماندند و شله پرهیزانه که برای ایشان تیار نموده بودند حاضر آوردند ایشان در جلس مرس بامدعوان در تناول پرهیزانه مشغول شدند دران اثنا یکی از حضار جلس را بخاطر خطور نمود که اگر از پرهیزانه خاص این فدوی را تبرکی عنایت شود موجب سعادت غیر مترقب خواهد شد ازین طعمه متلون که اهل مجلس تناول می نایند آن پرهیزانه که الوش ایشان است در کام این خلص عزیز تراست خدمت ایشان از اشراف باطن خطره را فهمیده نام اورا بزبان مبارك آورده طلب نودند حون قریب ایشان شد فرمودند که اين شله بی روغن طبیب برای من تجو یز نموده است اگر مرغوب شما افتاده بگیرند آن مرد آن پرهیزانه را از مواهب حليله ایزدی تصور نموده اظهار خطره خود کرده از حدمت شریف برداشته با رفقا و احباب خود لقمه لشمه تقسیم موده برغبت تام خوردند و از برکات آن که دو سه لقمه از آن تناول جناب ایشان بود امیدوار ترقیات بسیار شدند هذا من ادنی تصرفاته رضی ال تعای عنه می‌نویسند که به قرب ارتحال خحدمت ایشان رقعات بطرف فقرای گوشه نشینان که در دارالارشاد بودند نوشته اند و در آن رقعات اکثر این عبارت می بود که فقر حمد معصوم از دنیا می رود باید که بدعای خیریت خاقه مد و معاون باشند هریکی از آنها موحب حوصلهً خود چیزی در جواب رقیمه مبارك نوشته اند از آنها سید میرزا نام عزیزی صاحب کمال بوده می‌نویسند که مزار آن عزیز در وسط بازار دارالارشاد واقع است در حواب رقیمه این دو بیت نوشته اند.

— পৃষ্ঠা ৩০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।