- 1٩ - بخود قریب فرموده از دست مبارك خود ده انبه جدا کرده دادند و فرمودند که اين تقسیم يك ضیف شما و ده دانه دیگر جدا نموده فرمودند که اين رسد ضیف دو یم شما همین قسم شش رسد را جدا کرده عنایت کردند که جله شصت دانه انبه شد و شش اشرق نیز پوشیده در دست او دادند و فرمودند که شما بحای فرزند ما ثید هرگاه در وقت بودن خانقاه مهمانی ورود فرماید بلاحاشی عیان مینموده باشند بعد از مرحص شدن شما از خانقاه کشایش بسیار حاصل روزگار شما خواهد شد فوقم کما اخبر رضی اه تعالی عنه این قصه از ز بان حان مذ کور در برکات مکتوب است. من خرق عادانه: مخدوم زادهٌ خامس حضرت شیخ محمد سیف الدین فدس سره که فرزند پنجم ایشان بودند در مکاتیب خود در مکتوب صد و چهل ویکم که بنام شیخ باقر لاهوری ورود یافته نگارش فرموده اند و بعینه عبارت آن مخدوم زاده ایراد می رود در بلدءٌ کابل عزیزی حضرت ایشان را یعنی حضرت عروة الوّقی رضی اللّه عنه را بخواب دید و آن حضرت اورا نیمه تبرکی عنایت فرمودند چون بافاقت آمده آن نیمه را در بیداری پیش خود یافت تم کلامه الشریف. من تصرفاته: از حضرت امام العارفین شیخ حمد اسماعیل قدس سره منقول می نویسند که روزی حضرت عروة الوثقی رحمة الله علیه بوضوی نماز اشتغال داشتند در عین وضوآفتابه که در دست مبارك داشتند بحوش ام بر دیوار زدند خادمه که حاضر بود رفته آفتابةٌ دیگر را حاضر آورد از اين مقدمه وهم بر داشته بخدمت حضرت ام الریدین رفته عرض این ماجرا نمود ام الریدین احوال خوف خادمه را بعرض رسانید فرمودند باو " بگوئید خوف نکند در آن اثنا یکی از خلصان مارا در صحرای شیر غرنده مقابل شده بود و قصد هلاك او کرده او از کمال عحز متوحه باطن شده استخلاص خود خواست نزد ما در آنوقت جزآن آفتابه اسلحه حاضر نبود بر سینهُ آن شیر زدیم و آن بیچاره را از شر آن سباع نحات دادیم تا روزی که مير حمد طاهر که یکی از مریدان حضرت عروة الوقی بود از سفر بنگاله آمده بحضور جمع کثبر از تصرفات عای ایشان بیان نمود که در صوبه بنگاله بجائی می رفتم ناگاه شیر غرنده رسید در آن اثنا یاد پیر بزرگوار خود کردم فی الفور به اچشم سر (بفتح سین) دیدم که حضرت عروة الوثقی رسیدند آفتابه که در دست مبارك
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।