- ۱۸ مقصود را قبول نموده علاوه بر آن خلمت غوئیت خود بحضرت قیوم زمان شیخ حمد صبغةالله رحمة الله علیه عنایت فرمودند چنانچه در احوال ایشان مشروح نوشته خواهد شد. بر سر اصل سخن رویم که بعد رسیدن حضرت عروة الوثقی رحمة له علیه در بلاد عرب بلدان هند به بلاهای تلفه گرفتار شدند از قسم قحط و وبا و زوال سلطنت و تغیر آن و قتل ونهب و انواع ابتلا سبب هلاکت و ذلت اهل آن گردید چون خبر زوال سلطنت دارا شکوه و تسلط اورنگ زیب عالگیر رسید حضرت عروة الوقی از احکام حج و زیارت خلاص شده بودند عنان مراحعت بهند آوردند با هزاران انعامات ایزدی متوحه وطن گردیدند که تفصیل آن در رسالاً یواقیت امحرمین مذ کور است فی ابحمله ورود ایشان در بلدان هند موجب نزول رمت ایزدی گردید و اهل آن از مهالك نجات یافتند و اورنگ زیب از استماع مراجمت ایشان چند منزل استقبال نموده انواع خدمتگاری بجا آورده مدتی متمکن تخت سلطنت فیروزی میمنت بود جون او در بلاد هند سلطان مستقیم بانواع دینداری و خداپرستی و ظاهر آرائی و استحکام سلطنت نگذشت چنانچه این معنی مشهور انام است حاجت بیان ندارد. من خرق عاداته: خداپرست خان نام مردی از امراء از جهت تطبیق اسم با تن کر امارت ظاهری نموده به تن یر باطنی ملتزم خانقاه عالی شان حضرت عروة الوثقی بود درآن هنگام که در ظل هما آثار آن دیار میگذرانید اتفاقاً روزی شش نفر مهمان از اعزه زمان که بآن خان نسبت قرابت و معرفت داشتند در حجره او ورود نودند حان مذبور از مر افلاس که از لوازم فقر است در مهمانداری آنها مشوش شد و اظهار احوال خود را به معصدیان خانقاه از غایت کین نتوانست نود و وقت ختم مقرره حضرت عروة الوثقی شد از حوف فوت آن وقت مهمانان را بحای خود گذاشته خود را به مکان ختم بخدمت عال رسانیده در ختم شريك شد اما در خاطر اندیشة مذ کور مرکوز بود بعد از ادای ختم بدستور معمول فوا که حاضر آوردند و تقسیم نمودند قاسمان را عادت جنان جاری بود که اهل ختم را ده ده دانه انبه می دادند و غبر حضار را پنج پنج دانه تقسیم می کردند بخان مذبور نیز بدستور معمول ده دانه دادند همانا در حاطر خان مذبور مهمانان عبور کردند فی الفور حضرت عروة الوثقی خان را طلب داشته و يك سبد انبه را
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।