مكتوبات معصوميه
/ ৪৩৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

2 وگ دانست که آن عالم را ظل حضرت حق جلّ سلطانه دانستن شتا ارات ارتفا تصور نمودن و موهوم دیدن و کمالات منعکسهٌ ظل را باصل سپردن وظل را خال بلکه معدوم فهمیدن بعد ازان آنرا بکمالات اصل متحقق بودن همه در قرب ولایات است که از ظل باصل پیوستن است می فهمید بعد ازان که اصل را در رگ ظل در راه گذارد و بحوای آن حریم اقدس برسد ازین آمور هیچ در کار نیست بلکه متصور نبود آنجا ظل دانستن نیست اوصاف را باصل داده خود را فانی و مستهلك دیدن و بقای حقیق باصل پیدا کردن مشهود نمی گردد و وصول آن موطن را راه جدا است از این به آن متام رسیدت دشوار است تم کلامه الشریف و نیز خدمت حضرت عروة الوثقی رحة الّه علیه ببعضی خلصان در مکاتیب شریف خود نگارش فرموده اند که از شمول عنایات که در باره اين عاصی واقع است حه نو یسد. 1 داد اورا قابلیت شرط نیست قبل من قبل بلا علة اگر بتفصیل آن پردازد یحتمل که قلم تاب آن نیارد و کاغذ بسوزد و متکلم و مستمع از هوش روند بعد ازان که گوید و که شنود خوش گفت لیس ۰ سراپا آتشی امشب قدح کو دیگری پر کن که خواهد سوخت مجلس تا تو می درجام خواهی کرد ایضاً لطافت و علو ز بان را می گیرد (َیضیقْ صدذری ولا یَنِقَلِسَانی...* الشعراء :۱۳) مصرعه. مه سخن از لب توگفتم به لبم سخن گره س که مستمعان متکلم را معذور دارید ال آخر کلامه الشریف مذ کور ق ز بدة القامات و نیز از مرقومات ایشان است نقل از 1 زوزی حضرت ایشان قدستااله تعای بسره الاقدس پیش از انکه بسفر اجمبر رو آرند نواحی آب جناب در صوبه پنجاب همراه خلیفه عصر دیره بودند و موسم اعتدال خریفی در ایام تشریق دقائق اسرار فنا و بقا و زوال عبن و اثر بطرز خاص خود بیان میفرمودند و سخن از وصول بکعبةً مقصود و نشان آن برز بان مبارك داشتند و زیاده از یکماه شده بود

— পৃষ্ঠা ১২ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।