مكتوبات معصوميه
/ ٤٣٣
📝 نص 📖 PDF

و بعضی از خصوصیات ایشان در احوال حضرت خازن الرحة ذ کر یافته جنانجه از خوانندگان مخفی نخواهد بود حضرت عروة الوثقی رحمة ال علیه در بعضی مکتوبات خحود نوشته اند که در نماز عصر بودم بسط عظیم روی داد و منزلت عال و کیفیت بس شگرف که هرگز مثل آن رو نداده بود بلکه مخطور و متصور هم نگشته شرف ورود یافت و اموری در میان آمد که مصداق لاعن رأت ولا اذن سمعت تواند بود نه ز بان را یارای گفتن و نه قلم را تاب نوشتن. کرد: فریاد حافظ. اين همه آخر بهرزه نیست هم قضه غریب و حدیث عجیب است انگارم که وصول آن وابسته بنشاء اصالت و محبوبیت ذاتی است مانا که آن مقام را خصوصیتی به کاتب بود که در آن بارگاه خود را منفرد دید نتائج کلمةٌ طیبه وساثر الفاظ ذکر مثل تسبیح و حمید و تکبر را دران حریم قدس گنجایش نیافت اگر گنجانش‌است قرآن راو از را هم بعلاقه آن سوای تلاوت قرآن مجید و ادای نماز نسبت بآن مقام تعطیل می نماید و می فهمد که هیچ کسب و عمل را در حصول این نسبت علیه مدخل نیست موهبتِ صرف است سابقهٌ عنایت می باید دیگر هیچ مانا که ریاضات و حاهدات در مبادی قرب ولایت دخل دارد تا زمانی که سبر در اصول است اعمال سودمند و نتائج بخش است که بوسیلةٌ آن سالك مستعد ترقیات می فرماید و از تکرار کلمه نفی و اثبات از ظل باصل راه میکشاید و از اصل باصل عروج می ناید و آنجه مذ کور شد آنجا اصل اصل را در رنگ ظل در راه باید گذاشت بریاضات شاقه در حوال آن بارگاه معلی راهی نمی کشاید وصول بآن منوط موهبت محض است يا حبت صرف خصوصیت و عدم شرکت احدی که بالا مذ کور شده ون نيك تامل دید از این راه گذر . است که هرکس که باين منزلت رسیده است مقامی از خود دارد که دیگری را باصالت باه شرکت نیست هر چند واصلان آن مقام اقل قلیل اند از آنحمله حضرت ایشان را در آنجا ملاحظه مود بغایت عظمت و نهایت ابهت و علوشان در نظر د رآمدند چنانکه عقل در وهم و ادراك آن حیران و سراسیمه است و ز بان قلم و قلم ز بان در بیان آن عاجز و

— صفحة ١١ — هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.