را رد کند. وضعیت فرد مومن شبیه این حکایت واقعی است. در زمان رضاشاه پاسبانی در ابتدای شهر. ورود و خروج افراد و کالاها را رسیدگی می کرد. فردی مقداری باروت همراه داشت. پاسبان به وی گفت اینها چیست؟ او گفت سیاه دانه است. هرچه پاسبان اصرار کرد آن مرد هم اصرار می کرد که سیاه دانه است. پاسبان به وی گفت یک مشت از اینها را بیاور. در حالیکه باروتها در دست مرد بود پاسبان به آنها کبریتی نزدیک کرد که آتش گرفت و دست مرد هم سوخت. آنگاه پاسبان باز از مرد پرسید اینها چی بود؟ مرد بازهم جواب داد: سیاه دانه بود! مثال عینی شبیه این قصه اینست که در حکومت اسلامی ایران و طالبان و داعش حتی افراد بیسواد هم متوجه شدند که اجرای احکام اسلام موجب وحشی گری» کشتان شکنجه استبداد. ظلم. بی عدالتی» عقب افتادگی و بدبختی همه جانبه ی مردم می شود. مخصوصا مردم ایران از عزت به حضیض ذلت رسیدند. اما هنوز روحانیون فریاد می زنند که اسلام عالیترین کاملترین, عادلانه ترین و ایده آلترین احکام حقوقی. قضائی» سیاسی و اقتصادی را برای اداره ی کل جهان تا روز قيامت دارد. نابودی اينهمه انسان و به خاک نشاندن صدها میلیون انسان دیگر کافی نیست! هنوزهم سیاه دانه است! اعتقاد مذهبی آنچنان ذهن را بیمار می کند که عملکرد منطقی مغز را فلج می کند. من اين موضوع را از دیدگاه علم روانشناسی در کتاب "ایمان در ترازوی علم و عقل" بطور مبسوط بررسی کرده ام. 5 ۶
— পৃষ্ঠা ৪৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।