۰ ب:تعریف قاضی عبدالجبار : لفظ بی نیاز از تفسیر» ِ ج.تعریف غزالی: « افظ متردد بین دو مفهوم که تین از آنها دارای معنای اظهر است.» ۰ د: تعریف شعبان محمد اسماعیل در جمع بندی تعاریف مذکور: 9 «لفظی که دلالت ت معنایش از نوع دلالت ظنی (راجح) با احتمال معنای مرجوح باشد» [اصول الفقه المیسس . شعبان:۲/۱۱۷] » ه: تعریف وهبة زحیلی : « لفظ تأویل پذیری که دلالت بر معنایش راجح و دلالت بر غیر معنایش مرجوح است؛ خواه دلالت آن ناشی از وضع لغوی مانند دلالت عام بر تمام مصادیقش و خواه ناشی از عرف باشد ؛ مانند دلالت « الصلاذ» بر فعل عبادی خاص در عرف شرع. نمونه- «یا آیها الذین آمَنوا (ذا تداینتم بدین ای أجَل مُسَمّی فاکبوه »(بقره: ۲۸۲) "ای مومنان » اگر به وامی تا سر رسید مقرّر [با همدیگر] معامله کردید » آن را بنویسید* وجه استدلال:امر به کتابت د ایه مذکور بنابر دلالت معنای ظاهری برای و جوب است ؛ ولی دارای معنای مج ی یرصب جر ی ما و و «فان أمن بَعْضکم بَعضاً یود اَذي ای ت4»(بقر ه: ۳ پس اگر برخی از شما برخی دیگر را امین بداند»کسی که امین دانسته شده است. باید امانت خود را باز پس دهد*
— Page 4 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.