۲)/لص :هر لفظ یا کلامی که با داشتن قرینه ای »دارای وضو ح معنا باشد به طوری که مراد متکلم نیز همان معنای با فرینه (معنای زاند بر ظاهر ) باشد. 8 نمونه : «و أحَلَ اه البیم وَحرم الربا» ایه مذکور در معنای حلال بودن بیع و حرام بودن ربا ء«ظاهر است ولی با (شان نزولی )در بیان تفاوت بین بیع و ربا در قبال سخن کفار مبنی بر همسانی بیع و ربا » نص است. دکد4 حکم لفظ با کلام «رنص» و جوب عمل به معنای افتی رن است. در عصر بیامبر اگرم صلی اثء علیه و آله و سلم قابل نسخ است.
— পৃষ্ঠা ৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।