۵- محلیت (محل و حال): ذکر محل و اراده ی حال و عکس آن مثال محل و حال: 7 القریة» | یوسف: ۸۲ در ایه ی قرآنی, « القرية» به عنوان «محل » ذکر شده است ولی مراد حال ( اهل) است. مثال دیگر: کلاس ساکت است ؛ ذکر محل ( کلاس) و اراده ی حال ( دانشجویان). مثال حال و محل: عبارت «رفتن به دکتر» ( حال) که مراد. مطب ( محل) است. ۶- ماکان ( ما سبق): ذکر لفظی در زمان حال و به اعتبار گذشته مثال: استعمال لفظ «رئیس» درباره شخص بازنشسته به اعتبار منصب ریاست او در زمان گذشتد. مثال حقوقی: ذکر لفظ «زوجه» در ماده ٩۴۳۳ ق.م که به معنای زن بیوه است. ۷- ما سیکون ( به اعتبار آینده): استعمال لفظی به اعتبار معنای آینده. مثال استعتال لفط «دکر » درباره ی دانشجری دکتری به اعتار اینده,
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।