۱-عرف عام: انتقال معنای لغوی لفظ به معنای شابع و عموم در بین عموم مردم؛ به طوری که معنای عرفی آن بدون قرینه قابل فهم باشد. مثال ۱- کاربرد لفظ «دابة » به معنای « هر چنبنده ای» در لغت. در معنای عرفی آن به معنای و :..» . مثال ۲- استعمال لفظ «قرار » در معنای عرفی خود ( وعده) در غیر معنای لغوی آن به معنای بایین». منال ۳- استعمال لفظ « جواز» به معنای عرفی آن ( پروانه - جواز کسب) در غیر از معنای لغوی آن ( مُجاز) مثال ۳- استعمال لفظ «عقد» به معنای عرفی آن ( ازدواج) در غیر معنای لغوی ان ( قرارداد).
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।