Mektubat İmam-ı Rabbani (ed. Arif Nevşahi) C. 1 No. 29- 33 Farsça
/ ২৭
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

دفتر اوّل: در المعرفت / ۸۷ درو کر من تاونس بل برد گر چه عمری تکگی زند» در خود بود این معنی هم در سیر آشسی که به نهایت کار میسر می‌شود؛ میسّر است. حضرت خواجة بزرگک خواجه نقشبند نس ال ای سره الكفْدسَ فرموده‌اند: «اهل الّه بعد از فنا و بقا هرچه می‌بینند» در خود می‌بینند و هرچه می‌شناسند. در خود می‌شناسند. و حیرت ایشان در وجود خود است.) وف شیم لک تَبصرُونَ [الذاریات: ۱ ۲]. پیش از اين؛ هر سّیری که هست. داخل سیر آفاقی است که حاصلش بی‌حاصلی است. اطلاق لفظ «بی‌حاصلی» نسبت به حصول اصل مطلب است و الا آن نیز از جمله شرائط و مُعدّات است. از شهود انفسی کسی در توهُم نیفتد و آن را در رنگ شهود تجلی صوری که در نفس متجلی له است. تجّل نکند. خاشا وگلا. تجلی صوری هر قسم که باشد. داخل سّیر آفاقی است و در مرتبة علم اليقین حاصل است و شهود آنفسی در مرتبةٌ حق اليقین است که نهایت مراتب کمال است. و اطلاق لفظ «شهود» در این مقام» از تنتگی میدان عبارت است و الا همچنانکه مطلب ایشان بیچون و بیچگونه است» نسبت ایشان به آن مطلب نیز بیچون و بیچگونه است. چون را به بیچون راه نیست. مثنوی: اتصالی. بی‌تکیّف ‏ بی‌قیاس هست رب الناس را با جان ناس لیکك گفتم ناس را تسناس نه ناس" غیر از حان جان اشناس ه

— পৃষ্ঠা ৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।