Mektubat İmam-ı Rabbani (ed. Arif Nevşahi) C. 1 No. 29- 33 Farsça
/ ২৭
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۴ مکتوبات امام ریانی امام اعظم کوفی رضي ال ای عَنه به واسطهُ ترکک ادبی از آداب وضویی نماز چهل ساله را قضا فرمودند. و ایضاه آب مستعمّل که ازالٌ حدث نموده باشده یا به یت قربت استعمالش کرده باشند» در و موی اکن کردم آن آب را بخورند که آن آب نزد امام اعظم نجس ملظ است و فقها منع خوردن آن آب کرده‌اند و خوردن آن را مکروه داشته‌اند. آری بقيةٌ آب وضو را خوردن شفا گفته‌اند. اگر از اعتقاده کسی طلب نماید» از آن آب بدهند. اين فقیر را در اين دفعه. در دهلی مثل این ابتلا واقع شده بود. بعضی از یاران را در واقعه نموده بودند که آب مستعمّل وضوی فقیر را بخورند و الا ضرر عظیم لاحق خواهد شد. هرچند دفع کرد فائده نکرد. به کتب فقهیّه رجوع نمود مَخلّصی پیدا شد که اگر بعد از تثلیث غسل. نیت قربت نکنده در مرتبة چهارم آب مستعمّل نمی‌شود. به این حیله تجویز نموده آب غسل چهارم را بی‌تیت قرب به خوردنش داد. و ایضاٌ مردم معتمد نقل کرده‌اند که بعضی از خلفای شما را مریدان ايشان سجده می‌کنند. به زمین‌بوس هم کفایت نمی‌کنند. شناعت این فعل اظهر من الشمس است. منعشان بکنید و تاأأکید در منع نمایید. اجتناب این قسم افعال از همه کس مطلوب است؛ علی الخصوص شخصی که به اقتدای خلق» خود را برآورده باشد اجتناب این قسم افعال او را از اشدٌ ضروریات است که مقلدان به اعمال او اقتدا خواهند کرد و در بلا خواهند افتاد. شا علوم این طائفه» علوم احوال است و احوال» مواریث اعمالند. و کسی را از علوم احوال» میراث بوّد که اعمال را درست کرده باشد و به حق آن قیام نموده. و اعمال

— পৃষ্ঠা ৪ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।