بر اساس شرایط اول: در موارد ذیل خوردن گوشت میت به هنکام بیم هلاکت. نوشیدن شراب به هنگام خفگی. دفع شخص حمله ور از خودت (دفع صائل» اتلاف باغ وسائل نقلیه و ادوات جنگی کفار نبش قبر کسی که بدون غسل يا به خلاف سمت قبله و يا در زمین غصبی دفن شوده آند. چون در همه اين موارد ضروری آنها بیشتر از حرمت آنهاست. ولی بر اساس شرط اول: جایز نیست که شخص به وقت ضرورت (بیم هلاکت) گوشت پیامبری را بخورد. یا به وقت اکراه به قتل دیگر و با اکراه به زنا با دیگران» جایز نیست که مبادرت به امر اکراه کننده کند. و نیز نبش قبر کسی که کفن دفن شده است جایز نیست. چون در موارد مذکور ضرورت آنها کمتر از حرمت است. اما تطبیقات شرط دوم در ضمن قاعده : الضرورة تقدر بقدرها به طور مستقل بیان می شود. 8 شد ها (ما آبیم الضرر یقدر بقدرها) مترادفات این قاعده: ما جاز لعذر بطل بزواله: هر انچه که به دلیل عذری جایز باشد با زایل شدن آن عذر جواز آن باطل می گردد. مثال: یافتن آب قبل از شروع نمازء مبطل تیمم است. ترجمه: ارتکاب به حرام در وقت ضرورت. به مقدار دفع ضرورت است.
— পৃষ্ঠা ৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।