ضابطه چهارم: نفل جایگزین فرض نمی گردد. مگر در موارد ی استثنانات این ضابطه: اگر شخصی به هنگام وضو یا غسل از شستن بخشی از بدن خویش غافل بماند؛ به طوری که آن را نشسته باشد. در سین بار دوم يا سوم آن عضو از روی استحباب. که جای نشسته آن عضو را مورد پوشش قفرار می دهد(آب به آن می رسد) کفایت می کند؛ ولی اگر شستن بار دوم يا سوم آن بخش از روی استحباب نباشد بلکه از روی تجدید وضو یا غسل باشد. شستن بخش بجا مانده با آن کفایت نمی کند «ب. شخص نماز گزار در هنگام قیام. به یاد مبی اورد که یکی از سجده هارا فراموش کرده است؛ ولی پس از یکی از سجده ها و قبل از رفتن به قیام. به نیت استراحت. نشسته است (با توجه به اينکه قعود یعنی نشستن برای استراحت پس از دو سجده و قبل از فیام. مستحب است نه واجب)» پس شخص نمازگزار برای جبران سجده فرآموش شده اصولا اول باید قعود واجب بین دو سجده را انجام دهد و سپس سجده فرآموش شده را بجا بیاورد؛ ولی در این مورد چون وی قبلا به نیت قعود مستحب. نشسته است. جای قعود واجب را می گیرد بنابراین وی به طور مستقیم سجده فرآموش شده را بدون انجام قعود واجب انجام می دهد. ج. شخص نماز گزار به گمان آنکه تشهد اول را می خواند.در تشهد آخر می نشیند سپس به یاد می آورد که در حقیقت او برای تشهد آخر نشسته است.این نیت (گمان او در تشهد اول)جایگزین واجب (تشهد آخر) می گردد قابل ذکر است که نشستن برای تشهد اول سنت و برای تشهد پایانی واجب است. د. مسأله: با ترک نماز جماعت به دلیل عذری - به شرط حضور او در صورت عدم وجود عذر - ثواب نماز جماعت حاصل می شود.
— صفحة ٦ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.