جزء ( ۲۲) قمر ( ۵۳) ۳ در هر داستانی تکرار نمود ؛ برای اشعار و اٍعلام این حقیقت که تکذیب هر یک از پیامبران مقتضی فرود آمدن عذاب بوده و گوش سپردن به هر داستانی مستدعی پندگرفتن و هشدارپذیری است و نیز به اين منظور که تنبیه و بیدارباش خحود را تجدید نماید تا سهو و غفلت بر انسانها چیره نشود . حکمت در تکرار : (فبای الاء ربکا تکذبان) (ویل بوذ للمکَذبن) و مانند آنها نیز همین است » . اما دلیل اينکه حق تعالی آية : ( کی کان عذای وََذ) را در این داستان تکرار نکرد جنان که در سه داستان دیگر تکرار نمود؛ اين است که : صه بار تکرار آن به حلّ کافی مصفید تا کید است و دیگر به تکرار مجدّد آن نیازی نیست . هدف از بیان این داستانها در کل » پند و عبرتگرفتن انسانها از آنهاست . البتّه حن تعالی قرآن کریم را برای پندپذیری و عبرتگرفتن آسان و آماده نموده است . و لقد جاء ءال فرعون النذر (ب) این داستان پنجم و آخرین داستانی است که با ایجاز در اين سوره بیان شده است . (و در حقیقت هشداردهندگان ) که موسی و هارون4ه بودند (به سراغ آل فرعون آمدند )یعنی : آنها به سراغ خود فرعون و قوم وی آمدند . و خداوند ع به ذکر « آل فرعون » اکتفا نموده و از خود وی نام نبرد زیرا او پیشوایشان بود پس او به دریافت این هشدار اولی و خواهینخواهی در تحت این معنی داخل است . فرق در میان « آل » و «قوع ) این است که : قوم از آل عام تر میباشد زیرا قوم همه کسانی هستند که رئیس و سردمدار به امورشان میپردازد و آنان از وی حرف شنوی دارند امّا آل : فقط کسانی هستند که خیر و شرّشان به رئیس » یا خیر و شرّ رئیس به آنان بر میگردد . همچنین جایز است که مراد از «ْذزْ» نه هشداردهندگان بلکه آیات و معجزاتی باشد که موسیءْ به وسیلةٌ آنها هشدارشان داد .
— পৃষ্ঠা ৫২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।