جزء ( ۲۷) ۱ ۱ ۱ قمر ( ۵۳) ۴۰۱ فتول عنه عنهم یوم دم آلداع ال کیء نکر( «(پس )ای محتد 2 ! «از آنان روی برتاب »و خود را در دعوتشان خحسته و رنجور نکن از آنجا که بیم و هشدار در آنان تأثیر گذار نیست (روزی که دعوتگر به سوی چیزی ناشناخته دعوت میکند ) یعنی : ای محمد و ! اين روز را برای آنان انتظار بکش . دعوتگر : اسرافیل 38 است و (مَیْ نکر) : رخحداد وحشتناکک و غریبی است که آن را از بس بزرگ میبینند ؛ نمیشناسند چرا که قبل از آن با نظیر چنان امر بزرگی شناخت نداشته و مانند آن را ندیده بودند و آن رخحداد وحشتنا ککث؛ فتن به سوی صحناًهولناک حساب روز قيامت است. سر را را نا سیر ور من حُشعا َبص رهم یرون من آلگندات کانهم جراد مُعشر ۵ (در حالی که چشمهای خود را فروهشتهاند ) یعنی : روزی که از قبرهای خحود بیرون میآیند » جشمهایشان خوار و دلیل است از بس که احساس خلت و تست میکنند «چون ملخهای پراکنده از قبرها بر میآیند # یعنی : در اثر ذلّت و خواری : با جشمان ضعیف و خستهای از گورهای خود بیرون می آیند ؛ گویی در کثرت و به هم آمیختگیشان مانند ملخهای پراکندة انبوهی هستند که به همدیگر در آمیختهاند . (به سرعت )و بدون هیچ ۳ ن (به سوی آن مت اسرافیل 4 است «میشتابند. کافران میگویند: امروز چه روز دشواری است ) آری ! آن روز بر کفار روز سخت و دشواری است ولی بر مژمنان سخت نیست چنان که
— পৃষ্ঠা ৪০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।