۳۰ تفسیر انوارالقرآن شادمان و مسرور ساخت و هر که را که حواست گریانید؛ پس او را اندوهگین و مغموم ساخت لذا اوست که آفرینندةٌ اسباب خنده و گریه میباشد . واحدی در بیان سببنزول اين آیه از عائشه رضیاللّهعنها روایت کرده است که فرمود : رسول خدا ءَلد از نزد گروهی گذشتند که میخندیدند پس خطاب به آنان فرمودند : اگر شما آنچه را که من میدانم » میدانستید؛ یقیناً بسیار میگربستید و کمتر میخندیدید !» . به دنبال آن جبرئیل 1 بر آن حضرت یی فرود آمد و این آیه را بر ایشان نازل کرد آنگاه رسول خدا ی به سوی آنان بازگشتند و فرمودند : چهل قدم به جلو بر نداشتم که جبرئیل بر من فرود آمد و گفت : نزد اين گروه برو و به ایشان یگو که خدای عرّوجل میفرماید : ( و هو آضَحك وأبکی) . مه کی و یارتیو نی ۱ و آنّه, هو آمات و آحیا (و) آورد و جز او کسی بر این کار قادر نیست. 22و ی " که رصم سم نرینه و مادینه را آفرید 6 از هر انسان » پا از هر حیوانی . کت من نطفة | تمی () آری ! او زوج نرینه و مادینه را آفرید از نطفهای چون فروریخته شود ) در
— পৃষ্ঠা ২৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।