تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی بلخی 02
/ ৮৯৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

دو ۱ زده مطالب صفحه هدبه بردن آن اعرابی سبوی آب باران رااز سان ناد به سوی بغداد نزد خلیفه و بنداشتن که | نجا قحط آب است خداوندا | موجودیت خود را مانند آن کوزه پر از آب شور و گندیده به پیشگاه تو چونان تحفةً عرب می‌آودیم . در نمد دوختن زن سبوی آب ومپر بر وی نپادن از اعتقاد چکوده میتوان بهکرمی که درلجن زار میلولد عظمت گلشنوگلهایعطر- آگن آن را قابل درك ساخت ؟ ! در بیان آ نکه چنانکه گدا عاشق کر یم است »کریم هم‌عاشق گدااست اگر گدا را صبر پیش بود کریم بردر او آ ید واگر کربم دا صبر بیش بود کدا بر دراوا ید , اما صبر کمال کدا ونقص کر م‌است . عطا و بخشش خودطالب مستَحق است . فرق مبان آنکه دروش است بخدا وانکه دروش است از خدا و تشنه است بغیراو . هرچه که در اندشه بعنوان خدا تصور شود, آن زاشده اندشه است وخدا اما اگر همين توهم از روی اخلاص وحستحوی حشقت باشد بدون تردید بمقصد خواهد رسید . نقش ها را با اصول اشتباء نکنيم و « راب ابت ومتغیر >. پیش آمدن نقیبان‌ودر با نان‌خلیفه از بپر اکرام اعرابیو پذیرفتن هدیهاورا . اگردرتکاپوی ززندگی آگاهانه حرکت کنیم ازهرچیزی حقایقی را خواهیم دید که در صدد رسدن با نبا نبودیم . بس از بدست آزردن رشد و کمال حقیقی »غانپا نمتوانند انسان را جلب کنند ۹۵ ۹۶ ۳۰ ۰ ۳۰ ۳۰۷ ۳۰۷ ۳۳ ۳۹ ۳۷ ۳۸ ۳۷ ۳۸ ۳۳۱

— পৃষ্ঠা ১৩ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।