۷ مقدمه از دیگر امیرانی که ذوق شعر و شاعری داشتند و صاحب اثر بودند. عبارت اند از (1) میر نصیر خان حمفری (1853/1219) که کثیر التصانیف معروف است. (2) مر صوبدار خان (1217/ 1202) که صاحب یک دیوان و پنج مثنوی می باشد (3) میر شهداد خان متونی 1284 / 1857 دبوان حبدری ازوست : (4) مير حسین علی خان (295]ه) صاحب دیوان در زبان فارسی و اردو می باشد (5) میر عباس علی متوفی 2 مه (0) مير علی اکبر متوفی (12760ه) (7) میر مبارک خان (8) میر محمد علی خان نیز هتند که در مبدان شعر و سخن طبع ازمایی کردهاند. در عهد تالپوران سند. صوفی صافی دیگری بنام سید صبفت اه شاه میزیست که در اشمارش «سکین» تخلص می کرد و لقفبش پیرپگارا است وی در سال 1246 به حق پیوست. فرزندش سبد علی گوهر شاه ارشادات و فرامین پدرش را در زبان فارسی بعنوان «خزانةالمعرفت» مرتب ساخت. در حالی که سید علی گوهر شاه خود در سخنوری «اصغره تخلص می نمود و یک دیوان غزلیات از وی یادگار بافی است. فرزندش سید حزب اه شاه معروف به پیرپگارا الث. در شعر و شاعری و در مراتب فهم و فراست و در فن خطاطی بی نظیر بود و «دیوان مسکین» مجموعذ کلامش را در بر دارد. وی در سال 1308ه چشم ازاین جهانی فانی بربست. نواب ولی محمد خان لغاری متوفی 1247 یکی از وزیر دانشمند امیران سند موب می شود. وی علاوه بر دارای ارصاف حکیم. صوفی. مهندس و سفیر یکی از شاعران و ب*وهشگران معروف قرن سیزدهم نیز. اشتهار دارد. 5621۳۵۵0 ۱۷۸۱۱ ۲
— পৃষ্ঠা ১৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।