مجموعه آثار حلاج — مجموعه آثار حلاج
/ ٥٢٨
📝 نص 📖 PDF

زندکی, آثار و اند يشه زندگی حسین بن منصور حلاج از نژاد ایرانی در سال ۲۴۴ ه- ۸۵۷م در روستای طور در شمال شرقی شهر بیضاء فارس به دنیا آمد. جدّ ار مَْمیَ از مجوسان بیضاء بود. پدرش منصور از پیضاء به واسط سفر کرد و حسین را با خود برد. در واسط که پیشتر مردم آن مذهب حنبلی داشتند به آموزش زبان عربی و قرآن پرداخت. در جوانی از واسط به شهر گستر (شوشتر) آمد و با سهل ُستری (وفات ۲۸۳ ه) آشنا شد و مدتی را مصاحب سهل بود. آولین مرشدمعنوی حلاج همین سهل است که به او چله‌نشینی بسان موسی (ع) را آموخت. به زودی سهل را ترک کرد و به بخاد آمده و به شناگردی عمرومکی در مدرسةٌ حسن بصری درآمد. عمرو خرقاٌ تصوف را بر او پوشانید. پس از ازدواج با آمالحسین دختر ابریعقوب‌الاقطع یکی از صوفیان هم عصر خود عمرو از او برنجید. از آن پس حلاج در محلا تمیم در شهر بصره ساکن شد. دیری نپایید که به حلقهٌ درس جنید پیوست. در سال ۷۰ به مکه رفت. یک سال در مکه با روزه و سکرت و عمره سپری کرد؛ در بازگشت به اهواز برای نخستین بار به اندرز و موعظه مردم پرداخت و صوفیان ریاکار عصر خود را رسوا کرد. خرقة صوفیانه را از تن به در آورد و لباس عوام را پوشید. برخلاف صوفیان که همواره سکوت و خموشی را در مواجه با مردم ترجیح می‌دادند. او آزادانه و بی‌مهابا با مردم در میدان شهر سخن می‌گفت. گروهی از مردم به او گرویدند؛ اینان سنیانی از نسل آرامی یا نصرانیان مکتب نسطوری دیرقناء بودند که مسلمان شده بودند. فرقه‌های مذهبی که با انديشة نوین عرفانی حلاج مخالفت می‌کردند دو گروه بودند؛ یکی معتزله و گروه دیگر غلات. از همه بیشتر ابن‌الفرات و ابن نوبخت مردم را علیه حلاج می‌شورانیدند و او را به نیرنگ و خدعه متهم می‌کردند.

— صفحة ٩ — هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.