۸ مجموعه آثار حلاج طریقت (راه) عرفا سیر و سلوک روحانی را به سفر تشبیه کردهاند. عارفی که در جستجوي حق پای به جادهُ بیافق مینهد. خریش را سالک میخواند. او سایر الیللّه است که پیوسته در سیر بین مبدا و منتهاست. سالک راه حق, سیر خود را با ترک دنیا آغاز میکند و سفر را با ذکر پیوسته و توجه به مبدا و تبّل و انزوا و دوام طهارت و وضو و صدق و اخلاص به پایان میبرد. او در طي رام از مقامات که عارف به واسطهٌ آداب خاص بدان میرسد با تحمل سختی و مشقت میگذرد وبه حق (فناء فیالحق) میپیوندد. صوفیان ترتیب عروج باطنی رهروان طریقت را» شامل هفت منزل یا مقام میدانند: توبه: ورع: زهده فقره صب توکل و رضا, پس از آن عارف احوال را تجربه میکند که عدد آن ده حال است: مراقبه» قرب محیت. خوف. رجاه شنوق» انس طمائینه مشاهده و یقین. عارف برای نیل به هر مقام با مجاهده و کوششی نَقسنّ خود را پاک میسازد و با ورود به حال که از سری حق به دل سالک فرود میآیدو موجب.میشود که رهرو به تدریج بر اثر آمد و شد آن حال از مقام فروتر به مقام فراتن رام پبابده طب,طریق میکند. سالک در سیر روحانی پیوستهٌ خویش به مراحل فراتر که صوفیه آن را معرفت و حقیقت میخوانند دست مییابد تا به آنجا که عارف میشود. در مشرب عرفاني حلاج عارف در جستجوی خدا به همه چیز و همه کس بیاعتنا میشود و تنها به ار توجه دارد. طریيٍ حقء یعنی راهی که سالک از هر خواست نفس اجتتاب میکند: خدا را از طريقِ بیاعتنایی به اشیاء و نشانهها و به خواست محض میتوان یافت:۱ معرفت در لغت به معنی شناسایی است» صوفیان به بند که مسبوق به فکر باشد و قاب حجی ی صو مسیو شک نباشد. شبلی گوید: ۱. طواسین به نفل از هرفان حلاج» ص ۲۱
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।