ادیبات اوستایی ۳۷ است: جدان که در شثن تا از گاهان سراینده به عنوان اوّل شخص از خود باد میکند. گاهان مشتمل بر ۱۷ سرود است که در اوستای کنونی در مبان بّسنها قرار دارد و یسنهای ۲۸ تا ۳۴ و ۴۲ تا ۵۱ و ۵۳را تشکیل میدهند. این سرودها نه تنها از نظر نشان دهنده عقاید اصلی زردشت است. در گاهان خدای مطلق اهوزهمزداست و متأسَفانه به سب دشواری این سرودها هنوز نمیتوانیم کاملاً اطمینان پیدا کنیم که آنچه را پیامبر ایرانی در حدود ۱۰۰۰ پیش از میلاد بیان کرده است؛ خوب دريافتهايم. دشواری سرودهای زردشت تنها به سب وجود تعداد بسیاری لغت ناشناخته نیست؛ بلکه مشکل اساسی عدم آشنایی کامل ما با اندیشههای اوست. زبان شعر نیز خود بم پیچیدگی مطالب میافزاید. مشکلات دستوری نیز در ایين امر بیتأثیر نیست. زبان اوستابی زبانی است که در آن؛ علاوه بر افعال؛ اسما و صفات و ضمایر نیز در حالات بنابراین؛ ممکن است به یک لغت در جمله جندین محل نحوی داد تا آنجا که مثلاً اسمی را دانشمند اوستاشناسی در یکت حالت صرفی به شمار آورده و همان واژه را محققی دیگر در حالتی دیگر دانسته است. در نتبجه. دانشمندان اوستاشناس جر در موارد نادری دربارهٌ معنی و مفهوم این سرودها اتفاق نظر ندارند. دو متخصّص ممکن است یک شعر را به دو گونه ترجمه کنند که هیچکدام بر دیگری مزیتی نداشته باشد. با این همه: مشکلات لغوی و صرفی و نحوی کاهان سب آن نمیشود که لطف و زیبایی آن دسته از سرودهایی را که معنی آنها بر ما روشن است. انکار کنیم. خصوصاً هنگامی که کاهان ینماان ان رما مات وهای ود ایس و نشتها) باقی مانده مقایسه کنیم. بیشتر به بدیع بودن گاهان پی میبریم." ترجمهٌ گاهان به زبان ۱) هند و ایرانی به دورهای گفته میشود که ایرانبان و هندیان میراث مشترکی داشتهاند. مشترکات ۳1 دو فوم را در ادسات سسکریت و ادیبات اوستایی میتوان ملاحظه کر د. ۰ 178 ,1968 ,ط6از0ط 0۵5 (2
— পৃষ্ঠা ৪১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।