۳۹ تار یخ ادییات ایران پیش از اسلام اظهارنظر کرد. به احتمال زیاد. وی در حدود ۱۰۰۰ بیش از میلاد میزبسته است. این زمان سلسلهای به اسم کوی (یاکی و جمع آن کیان به زبان پهلوی) از اهالی سیستان بر یرانویج فرمانروایی میکردندکه آخرین شاه آن وشتایّه ۱( -گشتاسب) نام داشته است. زردشت در زمان وی ظهور کرد و دین خود را بر او عرضه داشت. همه اوستا از نظر زبان یکك دست نیست. بعضی قسمتها دارای سبکی کهنهتر و از نظر دستوری دارای زبانی است که با قواعد دستوري صحیح اوستا بیشتر مطابقت دارد. در برابر: در برخی بخشها فواعد دستوری جندان مراعات نشده است. علت تفاوت زبانی میان متون اوستایی را میتوان به دو عامل نسبت داد. یکی این که قدمت بعضی از آثار یشتر از دستةٌ دیگر است و دیگر این که شاید اختلاف لهجه میان ان دو دسته آثار وجود داشته است. اوستایی که اکنون در دست است. تنها یک جهارم کتابی است که در دوره ساسانیان و حود داشته است. جنین نظری مبتنی بر مقایسهای است میان خلاصهای از اوستای ساسانی به پهلوی که در کتاب هشتم دینکرد (نک به بعد) آمده با آنچه اکنون موجود است. اوستای موجود شامل متونی است که خصوصاً در مراسم دینی و عبادی از آنها استفاده میشود و آن را به پنج بخش تقسیم میکنند: یَشنها؛ ویشیّرده وّندیداد؛ تشتها و ره اوشاار پر دی سین اسان راما وک ها قتفت ریا میتوان به دو دسته تقسیم کرد: ۱) متون گاهانی ۲ متون اوستایی متأخر. اوستای گاهانی متون گاهانی شامل گاهان (یا چنانکه در فارسی مصطلح شده , گاتهام با گنها بسن های هتنکهانتی " و جهار دعای مذکور در پسن ۲۷ است. گاهان. کٌاهان جمعگاه (در اوستاگاثا " به معنی سرود) فدیم ترین بخش از اوستاو تانقطجهام11 (2 8 (1 2 (3
— পৃষ্ঠা ৪০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।