کتاب دینی زردشتیان اوستا نام دارد و بدین جهت زبانی را که اين کتاب بدان و ۰ ب ۲ ِ نوشته شده است اوستایی نامیدهاند. ج ز کتاب اوستا و آثار وابسته به آن هیچ اثر دیکری به این زبان در دست نبست و در خود کتاب اوستا اشارهای بهنام اصلی این زبان نشده و حتی کلمة اوستا نیز در متون اوستایی نبامده است. تنها از دوره ساسانی و در کتابهای پهلوی است که به کلم ابستاگ ! (در عربی ابستا و ابستاق و در فارسی ابستاه اوستاه وستا ۳ 1 م2 ۰ 5 ۰ ۰ ۰ و غیره) بر میخوریم. در این کتابها گاه زبان اوستا را «زبان دینی, نیز نأمیدهاند. معنی دقبق کلمةٌ اوستا نیز روشن نیست. تنها احتمال داده شده که به معنی «ستایش, باشد. " از بررسیهای زبانشناسی و مقايسة زبان اوستایی با فارسی باستان از سویی. و مقایسة این ۰ ۰ ۳ 3 5 ۰ ۲ 2 1 72 ۳ زبان با زبانهای شرقی دور میانه از سوی دیکر. مسلم میکردد که اوستایی زبانی متعلق تاک مبانه. احتماه به ناحبه خوارزم. 0 داشته و منظور از اپرانویج مدکور در او سا شمال خراسان (مرو - بلخ) را نیز تشنهاد کردهانت:" تا که زوایت فتاه کباتهای بهلوی. همه مطالب این کتاب ۴ او رمرد (اهو ره مز دا) ره وت الهام ژِ ابلاغ کرده است. دربارة زمان زردشت و در مورد زمان قدیم ترین بخشهای اوستا به يقين نمی توان ۵۵۵ (۱ ۲ این نظر بار تو لو مه الشت کت به .35 ,1069 را100) نا به نظر تاره انش (۸/۱۵/۲۵) کلیه به معنی راساس. اصل ۰ «متن اصلی؛ است. نکن یه .2 ,۱04 - 060[ ۰ ) ۴ موه اش نظر بات تکرنه رالد آمو کار + مد ق۰۱۳۷ ۲۶۰۱۳
— পৃষ্ঠা ৩৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।