ادیبات فارسی باستان ۳۹ پرارزشی به شمار میروند؛ ولی از جهت ادیی از اهمیت اندکی برخوردارند. در این کتیبهها جملات غالبا کوتاه و موجز و سادهاند و عبناً در قسمتهای مختلف همان کتیبه با کتیبههای دیگر تکرار میشوند و کتیبههای پس از داربوش غالباً استنساخگونه با التقاطی از کتیبههای اين بادشاه است. کتیبههای فارسی باستان طبعاً از تخبّلات ادبی و صور خیال عاری است. کتیبههای داریوش قدیمترین اسناد مکتوب ایرانی است که در زمان تألیف به نگارش درآمده است. این کتیبههاه بجز برخی از کنیبههای کوتاهی که در بقطت اسان ها هو ان تاقنودتای آنها تحافقه تیار بر شمان او مس دارای سک خاصی است. نخست مقدمهای آمده است» پس از آن موضوع اصلی کتیبه داریوش در مقدمةً قدیمترین کتیبهٌ خود یعنی بیستون نخست به معرّفی خود می بر داز د. در بعضی کتیبههای دیگر نظیر همین مقدمه دبده میشو د. اما زو نکر مانند دو کتيبة نقش رستم (۵,0() مقدّمه با ستایش اهوره مزدا آغاز میگردد.خاتمة کتیبهها غالبا در ستایش اهورهمزدا و به همراه این درخواست است که داریوش را حمایت کند و آنجه او کرده و ساخته است؛ بیاید. در چهار کتیبه (بیستون؛ تخت جمشید 0۳6 شوش 956و نقش رستم () متن اصلی با برشماری کشورهای شاهنشاهی که فر مانبردار داربوش بودهاند. آغاز میشود. در کتیبهٌ بیستون بس از شمارش کشورها» داریوش به ذ کر وقایعی که در آغاز دورة سلطنت وی اتفاق افتاده است. میبردازد و از تردبای غاصب و شورشهابی که در نواحی گونا گون اتفاق افتاده و عاملین آنها باد میکند و سپس از خوانندگان میخواهد که آنچه وی کرده است. برای همه آشکار کنند و کتیبهٌ او را محفوظ دارند. در بایان شش همکار خود را نام میبرد که در غلبه بر بردیای غاصب او را یاری کردهاند و از شاهان آ بنده میخواهد که آنان و خانوادهشان را حمابت کنند. در کته تخت جمشید (۳۵) فقط از کشور بارس که دارای اسبان نیک و مردان نیک است. باد میکند و در کتیبة سوثر بحث از فتح مصر است و کندن ترعهای که نیل را به دربای احمر میپيوندد. از میان کتیبههایی که برای بادبود بنای ساختمانها نگاشته شده» کتيبةٌ داریوش در
— পৃষ্ঠা ৩৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।