تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام،( 1)History of Iranian litrature, before Islam
/ ৪৫৭
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳ تار یخ ادیبات ایران پیش از اسلام آرای کش ده اسف : همچنین از کتیبة داریوش در بیستون تحریری آرامی نیز در دست است." پس از دوران هخامنشی زبان آرامی به عنوان زبان مکاتبات به تدریج در ایران منسوخ شد و زبان‌های دورة ایرانی میانه جای آن را گرفت» ولی اين زبان‌ها بیشتر به خطوطی که مقتبس از خط آرامی بود نوشته می‌شد. در این خطوط (پهلوی؛ پارتی؛ سغدی و خوارزمی) تعدادی از کلمات آرامی‌الاصل همراه با تغییراتی نوشته می‌شد ولی در تلفظ معادل معنایی آن‌ها در زبان‌های ایرانی به کار می‌رفت . اين کلمات را در زبان پهلوی هروارش می نأمید ند. احتمالاً حفظ سنّت آرامی‌نویسی, در میان دیران ایرانی موجب باز ماندن هزوارش‌ها شد. علاوه بر پاپیروس و چرم: لوحه‌های سفالی نیز برای مکاتبات در میان پارس‌ها به کار می‌رفته است. آ ثار به دست آمده در خزانه و استحکامات سلطنتی تخت جمشید که مربوط به دوره‌هایی میان ۴۹۲ و ۴۵۸ و ٩۵۰و‏ ۴۹۴ ف.م است: به زبان عبلامی نوشته شده است. شاید به این دلیل که کاتبان آنها عیلامی زبان بوده‌اند." کتيبة بزرگ بیستون و بعضی کتیبه‌های دیگر علاوه بر فارسی باستان به | کدی (بابلی) " و عیلامی هم نوشته شده است و تحریر مصری قدیم بعضی از کتیبه‌های فارسی باستان نیز در دست شاهدی در دست نیست که بر اساس ان بتوانیم استناد کنیم که فارسی باستان به صورت مکتوب جز درکتیبه‌های شاهان هخامنشی: که به خط میخی است. در جای دیگر نیز به کار رفته باشد. تنها کتیبه‌ای که به نظر می‌رسد به زبان فارسی باستان و به خط آرامی نوشته شده و احتمالا متعلق به بعد از دورة هخامنشی است. در نقش رستم است که تنها جند کلمهٌ آن تاک اوه وه یقت فران: ان دونش کت 1( ۳0۷۲۱۵۲, 70 2( 2۲۵۵۳۸11۵10 - ۱۵۲۱۵۱۱, ۰ ۲۳ مثلا کلمةٌ آرامی من (۷1) به معنی «از, (حرف اضافه به خط پارتی یا پهلوی یا سغدی نوشته می‌شد و در تلفظ به بت (2)» از (22) و چٌن (620) تلفظ می‌شد. 4( 62۵۳0610۲, 194۵: ۳1۵۱10016, ۰ 5( ۷۵۲ ۷ ۵[۵۱1۵۳۴06۲, ۰ 6( 116001, 54

— পৃষ্ঠা ২৮ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।