از دوره مادها هیچ نوشتهای به یکی از زبانهای ابرانی برجای نمانده است. اما در نوشتههای مورخان بونان اشاراتی به داستانها و فصهها و اشعار این دوره شده است. آثنقوس " مینویسد که خنیا گران با اوراد خود دلاوریهای کورش و جنگ او را با کت هر هک اف ی تک اي که ابا کاین با دوستانش به جشن و شادمانی میپرداخت: مردی بهنام انگارس " که مشهورترین خنیاگران بود. احضار شد و داستانهای منظوم معمول را با آواز خواند. در پایان گفت کف دی تسا کی از کار وهی حراتاای رها که او اک بر هسایگان بلط شود دیری نگذرد که هیچ دشمنی هماورد او نباشد. چون آستباگ از خنیا گر پرسید: این چه ددی است؟ خنیا گر جواب داد: کورش پارسی,. همچنین دینون مینویسد که: کورش در خواب دید که خورشید در پیش پای او بود. سهبار کوشید تا آن را با دست بگیرد ولی موفق نشده زیرا خورشید سر می خورد و میگریخت. مغان برای او پیشگویی کردند که سهبار گریختن خورشید به این معنی است وی سی سال سلطنت خواهد کرد و چنین یز شد." داستانهای مربوط به کورش در ادبیات راه بافته بود. گرنفون " مینویسد: ایرانیان در داستانها و سرودهای خود که تا این زمان هنوز رایج است. زیبایی و خصال نیکوی ۸۵۱۵۵۵۵ (2 دات۵ه نصا ز1 ده زره (4 3۱۵۵ 5( 106 - ۵۵۵۵ ۲) کوروش نامه: یکم. فصل ۰۲ ص ۴.
— পৃষ্ঠা ২১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।