آمریکا و اروپا ... ۵٩ دههی هشتاد درباره مخالفت با استقرار موشکهای تهاجمی در برخحی فوارهآزشیی همان وخیرازت اس دولت کلینتون با متمایز ساختن اولویتهای خود از اولویتهای اسلافش عمدتاً همانند اروپاییان عمل کرد. این دولت» اهمیت ناتو را مورد تأکید قرار داد؛ ولی تأکیذش در مورد ارزشهایی بود؛ که به ندرت ناتو را به اهنداف راهبردی سنتی آن ربط میداد. با وجود این با توجه به تضعیف مناسبات تاریخی روابط شخصی میان رهبران کشورهای حاشیه اقیانوس اطلس (آتلانتیک) در دوره تصدی کلینتون همچنان نزدیک باقی ماند. رهبران اروپا؛ به دلیل تطابق و سازگاری سیاستهای داخلی. تضادی میان تحسین و تمجید شخصی خویش از کلینتون و مخالفت صریح با بسیاری از سیاستهای وی نمیدیدند؛ که از نظر ایشان تا حدی از سوی جناح راست بدجنس به وی تفا افنتد برژن در نتیجه, آزادانهترین و رضایتبخشترین تماسهای رهبران ناتوء در نشستهای رسمی انجام نمیشود؛ بلکه در همایشهای «راه سوم» سران دولتهای حزب سوسیال دموکرات جهان - عمدتا اروپا - انجام میگیرد. هدف ظاهری چنین نشستهایی» جستجوی راه میانهای بین سوسیالیسم و کاپیتالیسم سنتی بوده است و بدین علت. از نخستوزیر سوسیالیست پرتغال دعوت به عمل آمد؛ ولی از نخستوزیر محافظهکار اسپانیا دعوت تشد و لخستوزیر سومیالیست فرانسه [در این نشستها] شسرکت داشست» اما رئیسجمهور محافظهکار فرانسه به آن راه نیافت. کلینتون. با شرکت در این نشستها بهعنوان شرکت کنندهای منظم و
— পৃষ্ঠা ৬০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।