دیپلماسی آمریکا در قرن ۲۱ هنری کیسینجر
/ ৫০৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۸ دیپلماسی آمریکا در فرن ۲۱ متقابل» همکاری و امنیت»" ایجاد شد؛ که روز پیست‌وهفتم می ۱۹۹۷ در پاریس امضا شد و هدف از آن, تا حدودی کاهش نگرانی‌های روسیه در فورد. کسترین ناتو بود. اختیارات «شورای مشترک دائمی» به تفصیل تریح شده است؛ که باید دست‌کم ماهی یک بار تشکیل جلسه دهد و ساختار آن تضمین می‌کند؛ که روسیه در صورت تمایل نقش موثری را در تعیین دستور کار آن می‌تواند داشته باشد. علت این امر آن است؛ که ریاست شورای یاد شده را نماینده‌ی روسیه. دبیر کل ناتو و یک نماینده چرخشی از «شورای آتلانتیک شمالی» برعهده خواهند داشت (قرار است؛ روسیه به طور دائمی در این مسئولیت باقی بماند؛ ولی ایالات متحده فقط یک نوزدهم وقت حضور را در این موقعیت خواهد داشت). چنانچه, روسیه از فرصت‌های فراهم شده برای آن استفاده مطلوب را به عمل آورد (که تا زمان نگارش این مطلب. چنین استفاده‌ای را نکرده‌است). نشست‌های «شورای آتلانتیک شمالی» و «شورای مشترک دائمی» ممکن است؛ سرانجام با هم ادغام شود. اولویت‌های مبهم ناتو بازتاب ناپدید شدن خطر عاجل است. در نتیجه اولویت دادن سیاست داخلی بر سیاست خارجی و امنیتی برای کلیه‌ی کشورهای عضو ناتو بی عطر بوده‌است. از آنجا که تقریباً کلیه دولت‌های چپ میانه اروپاه با انجام اصلاحات اقتصادی بازار سبب یأس و سرخوردگی طرفداران اصلی خود شده‌اند؛ مایل نیستند جناح‌های رادیکال را با اجرای سیاست‌های امنیتی ملی شبیه به ایالات متحده به خشم آورند. بخش اعظم مقاومت اروپا در برابر برنامه دفاع موشکی ملی آمریکا, بیانگر استدلال‌های نامع قصح کممنامتهو۵۵) رقممتاقام؟ امنهت6 و امه ممت‌متن۴ ؟

— পৃষ্ঠা ৫৯ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।