آمریکا و اروپا ... ۵۵ نمیکند. بنابراین» نظام امنیت جمعی مفهومی حقوقی است. ناتو یک پیمان است و سازمان ملل نظام امنیت دستهجمعی است. یک پیمان با خطر تبیینشده و مشخصی, مواجه است و اغلب» نیروی لازم را برای برخورد با آن خطر طراحی مینماید. نظام امنیت دستهجمعیء از نظر حقوقی خشی و بیطرف است؛ این نظام. افزون بر آنکه خطر موردنظر را تبیین نمیکند؛ موظف است؛ تا منتظر پیدایش آن خطر بماند و بعد. به رسیدگی در مورد آن بپردازد. در نظامی چون سازمان ملل» پیشاپیش نمیتوان متجاوز را تعیین کرد. این نظام حق دارد؛ تا در مذاکرات مربوط به اقدامات آن متجاوز مشارکت نماید. پرداختن به هر عملی غیر از این» به منزلهی دوری از خصوصیت بیطرفانه و شبه قضایی سازمان خواهدبود. وقتمی خحطری بروز میکند؛ باید شرکت کنندگان در نظام امنیتی دستهجمعی, در مورد ماهیت آن اتفاق نظر داشته باشند و بعد از چنین توافقی است؛ که آنان نیروی لازم را برای برخورد با آن میتوانند تشکیل دهند. در سازمان ملل» اگر بر حسب اتفاق» کشور متجاوز یکی از اعضای دائمی شورای امنیت باشد؛ این کشور حق دارد؛ تصمیم اتخاذ شده درباره طرف مجرم یا اقدامات مشترک موردنظر را پرای مقابله با آن وتو نماید. بدین جهت است؛ که جامعه ملل و پیمان لوکارنو" در دههی سی در مقابله با خطرات اصلی ناکام ماند. سازمان ملل کنونی نیز, بههمین گونه است. سازمان ملل گهگاه در پاسداری از صلح مژثر بوده است؛ موم[ ۶ن ۳0۷ *
— পৃষ্ঠা ৫৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।